O incógnito pasado das mitocondrias

Todos sabemos que as mitocondrias son estruturas pequenas situadas no interior da célula, que tamén se denominan orgánulos celulares. Estas se encargan de subministrar a maior parte da enerxía.

Pero, algunha vez vos preguntastes sobre o seu pasado ou a súa orixe?

Un estudo realizado por biólogos, presenta a posibilidade de que o antepasado das mitocondrias fose realmente un parásito denominado ” rickettsia” que en lugar de subministrar enerxía a extraía.  Para realizar este estudo, os biólogos baseáronse nunha construción dunha árbore evolutiva das mitocondrias que resolvería a relación hereditaria entre os orgánulos e os seus parentes bacterianos vivos segundo os estudos dos seus xenes. O resultado do análise do ADN afirmou con seguridade que as mitocondrias pertencían  a esta clase de bacterias patóxenas.  O antecesor desde parasito nalgún momento perdeu ese xene e adquiriu outro que produce enerxía, como fan hoxe en día as mitocondrias.

Ouros científicos non están de acordo cos resultados deste estudo, xa que opinan que interpretaron erroneamente a descendencia da árbore evolutiva. Tamén pensan que debido a rápida evolución deste orgánulo non se pode saber con certeza á rama da árbore evolutiva a que pertence.

Estas observacións doutros científicos, fan dubidar sobre a fiabilidade e credibilidade do estudo. Que opinades sobre este estudo? Parécevos fiable?

imagen

 

 

Lamarck tiña razón

Hai poucos anos sería unha herexía para calquera científico, e aínda o será para moitos. Pero os datos din que hai comportamentos adquiridos que se poden transmitir á descendencia. Cambiando “comportamentos” por “caracteres”, iso é exactamente a definición do lamarckismo que usamos durante dous séculos, e que consideramos errónea dende que Darwin formulou o mecanismo da selección natural en 1859. Pero hoxe sabemos que non sempre é erróneo. A refutación clásica do lamarckismo foi obra de August Weismann, un dos primeiros darwinistas alemáns, que cortou a cola a cinco xeracións seguidas de ratos e observou que, a pesar diso, seguían nacendo coa cola intacta. Podemos concluír con confianza que cortar colas non é un dos caracteres adquiridos que poden herdarse. Polo que sabemos hoxe, os caracteres adquiridos que poden transmitirse son dunha natureza moi distinta, e teñen que ver coa alimentación, a presión atmosférica, a oxidación, a acidez, a radiación e a exposición a sustancias tóxicas.

O que teñen en común todas estas condicións é que poden afectar ás células sexuais. Percibir este feito esencial é o primeiro paso para disipar o misterio.

E o resto da clave explícase polo proceso coñecido como epixenética. Hai que ter coidado con este termo, porque os chamanes e farsantes que se dedican a sacar os cuartos aos crédulos utilizana moito, pero é un concepto científico moi preciso. Epixenética significa literalmente “encima (epi-) dos xenes”, e designa unha serie de alteracións da actividade dos xenes que non consisten en cambios da súa secuencia, senón noutras cousas que se lle pegan encima de forma moi estable. As principais son os radicais máis simples da química orgánica (metilos, –CH3) e unhas proteínas chamadas histonas. Estas modificacións persisten ao longo das divisións celulares, e por tanto tamén poden transmitirse entre xeracións.

 

 

imagen

http://elpais.com/elpais/2016/07/22/ciencia/1469210024_565712.html

 

Nova Teoría sobre o orixe da vida

Científicos do Instituto de Investigación Scripps, en EEUU,  puxeron en dúbida o “Mundo ARN”, unha teoría de como as moléculas de ARN evolucionaron para crear as proteínas e o ADN. Na súa opinión é improbable a hipótese dun mundo primitivo só de ARN xa que “tivo que existir  algún outro composto que aparecera co ARN e o axudara a moverse cara adiante” segundo dixo o autor principal do estudo. No seu lugar estes investigadores suxiren unha evolución prebiótica onde o ARN e o ADN desenvolvéronse simultáneamente.

A teoría do Mundo ARN baséase na capacidade dalgunhas moléculas de ARN de autorreplicarse sen axuda de proteinas, a diferencia do ADN, que depende das encimas para reproducirse. Segundo esta teoría o ARN foi evolucionando para crear proteínas e encimas que darían lugar as primeiras formas de vida. Co tempo estas encimas axudaron ao ARN a producir ADN, o que levou a organismos complexos. Se esta hipótese fora certa durante a transición de ARN a ADN poderíanse ter formado febras heteroxéneas entre estes dous ácidos dando lugar a híbridos. Se son estables, estes híbridos terían sido un paso intermedio na formación do ADN. Con todo, os científicos descubriron una perda importante de estabilidade cando o ARN e o ADN comparten un mesmo esqueleto o que compromete a súa capacidade de manter a información xenética e replicarse. Esta inestabilidade parece ser debida a unha diferenza na estrutura de molécula de azucre do ADN(desoxirribosa) fronte á molécula de azucre de ARN(ribosa). Debido a esta inestabilidade as primeiros híbridos terían morto fronte a moléculas máis estables de ARN xa que na actualidade cando por erro núcleobases de ARN únense a unha cadea de ADN, encimas sofisticados precipitaranse para solucionar o erro. Isto demostra que a evolución deu lugar a un sistema que favorece moléculas “homoxéneas” máis estables. Por outro lado estas encimas sofisticadas probablemente non existían durante a evolución prebiótica polo que estes híbridos poderían ter causado un efecto devastador no funcionamento dos primeiros ácidos nucleicos. En resumidas contas, a transición de ARN a ADN non debeu ser fácil sen mecanismos para mantelos separado.

Esta situación levou aos científicos a considerar unha teoría alternativa: o ARN e o ADN puideron xurdir en tándem. Se os dous evolucionaron ao mesmo tempo, o ADN podería establecer o seu propio sistema homoxéneo desde o principio. O ARN podería aínda evolucionar para producir ADN, pero puido ocorrer despois de que se reunise por primeira vez co ADN e chegase a coñecer as súas materias primas. Os científicos engadiron que nunca saberán exactamente como comezou a vida, pero tendo en conta as circunstancias da evolución química temperá, poden facerse unha idea dos fundamentos da bioloxía.

imagen

Que pensades da fiabilidade desta noticia?. Entendedes a súa tese?, Estades de acordo con ela ou ca teoría do Mundo ARN?. Qué sabedes sobre a estrutura do ADN e o ARN? Que similitudes teñen?, e diferencias?. Cales son as funcións do ARN e o ADN na actividade celular?

URL da noticia:

 http://www.20minutos.es/noticia/2851190/0/origen-vida-tierra-nueva-teoria/

 

O posible predecesor do ADN e do ARN

O ADN e o ADR son dous complementos principais que xogan un papel moi importante nos organismos vivos. Sabemos que son ácidos nucleicos, encargados de almacenar datos xenéticos que poden ser determinantes no comportamento e nos rasgos que destacan nos seres vivos. Sen embargo, aínda permanece vixente a dúbida polos precursores ou ancestros deste material xenético.

O equipo de John Caput, un investigador do centro de Medicina Evolutiva e Informática do Instituto de Biodeseño da Universidade Estatal de Arizona, iniciou a procura de diversas alternativas ca fin de desentrañar o comezo xenético da vida e así, tentar de responder á transición química que tivo lugar no mundo prebiótico e que deu lugar ao actual ADN e ARN. A investigación levada a cabo, consistiu no exame e comparación doutros ácidos nucleicos que difiren na súa composición química  pero que aínda posúen propiedades de autoensamblaxe e replicación. O investigador, mediante este proceso alegou  a posibilidade de que o primoxénito se tratara dunha molécula coñecida como ATN. O achado máis importante desta investigación consiste en que o ATN pode pregarse en formas complexas que son capaces de enlazarse a un obxectivo desexado con afinidade. O paso do tempo e o proceso evolutivo, puideron orixinar encimas de ATN cas funcións necesarias para soster os primeiros organismos moleculares.

Corroborar isto non é tarefa sinxela pero o ATN preséntase como un potencial candidato como ancestro do ADN e do ARN pois ademais, presenta calidades como almacenamento de información ou experimentar procesos de selección natural. Coñecedes algunha outra hipótese ou investigación que  traballe no descubrimento da transición química dos organismos?

 

imagen

Fonte: http://noticiasdelaciencia.com/not/3437/el-atn-predecesor-del-adn-y-del-arn-en-el-pasado-biologico-remoto-de-la-tierra-/

 

Somos Marcianos?

A idea da hipótese de Panspermia que enuncia o feito de que a vida na Terra chegou do espazo mediante cometas ou asteroides de Marte que bombardearon o noso planeta non é nada novo. Xa hai tempo que os científicos e investigadores debaten esta posibilidade que aínda agora no presente segue a ser un incógnito sen resolver.

Segundo razóns químicas da vida primitiva, pensase que a vida se orixinou en Marte, xa que este planeta tiña todos os elementos adecuados (boro, molibdeno e osíxeno) que a Terra primitiva non presentaba para producir as primeiras moléculas de ARN consideradas as precursoras do ADN, e polo tanto da vida. Tendo en conta a idea de  que o ARN se formou e se condensou a partir do “Caldo Primitivo” composto por moléculas  orgánicas simples e en ambientes secos ou en ausencia de moita auga podemos chegar a descartar o planeta Terra como fonte de vida xa que está composto maioritariamente por auga.

Non hai moito tempo, un equipo de investigadores  encontrou unha nova evidencia de que unha alga terrestre unicelular atopada no océano chamada Nannochloropsis oculata, sería capaz de sobrevivir aos esforzos físicos dunha viaxe espacial.  Para poder afirmar este estudo usaron unha pistola de gas lixeiro e dispararon gránulos conxelados do alga na auga a velocidades moi altas e logo analizaron as súas mostras para saber se os organismos saíran con vida. Os investigadores din que  este experimento podería ser unha proba de que a vida extraterrestre e a Panspermia non fora imposible.

Tras outros estudos pensase que a viaxe espacial podería non ser tan mala para unha minúscula forma de vida, xa que no interior de rocha e xeo estarían protexidos da radiación e do calor extremo.

imagen

Dentro de todas as hipóteses que existen de formación de vida seguramente  que pensedes que a de Panspermia é a máis complexa e menos crible, e por isto existen moitos estudos e teorías pero que aínda non están probadas e aprobadas. Pero se nos poñemos a pensar, quizais a vida extraterrestre e a Panspermia non son tan imposibles como se cree.

Que opinas sobre a hipótese da Panspermia? Pensas que  este feito pode aumentar a posibilidade de vida en Marte? Se encontramos vida noutro planeta, será verdadeiramente  alieníxena ou estará relacionada con nós?

http://www.cosmonoticias.org/tag/panspermia/

 

Un corazón máis vello ca nós!!

 Non vos parece moi sorprendente que o noso corazón teña unha idade distinta a nosa?

Isto é debido a nosa vida diaria, o noso corazón envellece máis ou menos segundo o exercicio físico que fagamos, segundo teñamos unha boa alimentación ou suframos hipertensión arterial, consumo de tabaco, alcohol…

Fixéronse dous estudos baseados neste tema, o primeiro realizouse en Estados Unidos, xa que investigando a metade da poboación do país sen problemas cardíacos,descubriron que máis ou menos a metade dos homes e das mulleres teñen o seu corazón máis vello ca súa idade, nos homes serían 7,5 anos máis, e 5,4 anos máis nelas.

O outro estudo realizado foi en España, e baseandonos na nosa vida rutinaria e nos nosos malos hábitos, demostrouse que o noso corazón era uns 3 anos máis vello ca nos mesmos.

Debido a información do noso corazón que istos estudos nos demostran, e tamén o interese por mellorar o noso colesterol, a glicosa.. Fíxose un cuestionario sobre os hábitos que temos, o tipo de alimentación, o exercicio físico que realizamos, para así saber como se atopa o noso corazón.

imagen

http://elpais.com/elpais/2015/10/19/buenavida/1445255788_876869.html

 

EPO, a perigosa droga dos ciclistas

A eritropoyetina, comunmente coñecida como EPO, é unha hormona glicoproteica sintetizada nos nosos riñóns que estimula a produción de glóbulos vermellos, que son as células responsable do transporte do osíxeno na sangue. Estas células sanguíneas créanse e destrúense constantemente na medula ósea polo que a función da EPO é a de regular a súa cantidade no noso corpo. A mediados dos 80 os xenetistas empezaron a sintetizar en laboratorios unha EPO recombinante, moi parecida a humana, co fin de utilizala como un fármaco para combater enfermidades relacionadas cun baixo número de glóbulos vermellos no organismo como a anemia ou a insuficiencia renal.

O impactante foi cando esta hormona ganou  popularidade entre os aficionados ao ciclismo os cales inxectábana vía intravenosa para mellorar o seu rendemento físico, xa que en teoría tiña que aumentar a concentración de osíxeno na sangue. Con todo o que non sabían estes deportistas é que o potencial que ten o EPO para aumentar os niveis de glóbulos vermellos na sangue é moi alto polo que na maioría deles o consumo desta sustancia produciu grandes cambios nos seus niveis de hematocrito(porcentaxe do volume da sangue composta por glóbulos vermellos) que pasaron nalgúns casos dende un 45-50% ata superar o 60%. Isto ocasionou que a súa sangue fixésese moito máis densa do normal provocándolles coágulos ou trombos nos vasos sanguíneos. Estás obstrucións nas arterias dificultaron o paso da sangue osixenada cara o resto dos órganos o que lles acabou producindo graves enfermidades cardiovasculares como  infartos de miocardio,  anxinas de peito, hipertensión, arterioclerose e mesmo derrames cerebrais . Polo menos coñécense que entre 1989 e 1991 houbo 18 ciclistas profesionais que morreron a causa do consumo desta sustancia. En conclusión, o uso do EPO como estimulante en xente san é moi perigoso,  aínda que estea demostrado que a súa administracion en pequenas doses si que axude a aumentar a capacidade física, xa que tamén aumenta o risco de formación de coágulos. Por outro lado ten un importante uso terapéutico en persoas cun baixo hematocrito.

 imagen

Cal é a vosa opinión sobre o doping no deporte?, Vos parece ético ou seguro para os deportistas?,  Creedes que deberían prohibilo?, Sabedes doutras drogas que se utilicen para mellorar a condición física? e Coñecedes algún outro caso parecido a este?

URL: https://www.todomountainbike.net/art/la-epo-en-el-ciclismo-que-es-y-como-afecta-a-los-ciclistas

 

 

Donantes en asistolia: Un futuro prometedor

É posible transplantar un corazón dunha persoa que sufriu unha parada cardíaca?

O Hospital Universitario da Plana de Vila-real (Castellón) rexistrou esta semana o primeiro transplante do ano 2017 realizado coa técnica de doazón en asistolia controlada, é dicir, o transplante dun órgano procedente dun doante a corazón parado. Trátase do primeiro explante que se realiza con esta novidosa técnica neste hospital, xa que ata o momento as doazóns realizábanse co paciente en situación de morte cerebral.

Esta técnica, que permite manter funcionando un órgano fora do corpo, xa foi empregada con anterioridade para modificar e implantar con éxito uns pulmóns, e agora un corazón; órganos que de outra forma, se houberan descartado.

Durante un transplante de pulmóns realizado no 2009 no Hospital Porta de Ferro de Majadahonda (Madrid) chegouse a manter estes órganos funcionando ata 20 horas no interior dunha “caixa de avaliación estéril” e conectándoos a un respirador e a un sistema de perfusión que mantiveron a súa función metabólica. Neste tempo, mentres os pulmóns se atopaban funcionando no interior desta  caixa estéril, corrixíronse posibles anomalías, diminuíuse a inflamación e mesmo axustouse o seu tamaño. Todo isto permite facer que un órgano que anteriormente non era viable para un transplante pase a ser viable.

imagen

Non obstante, aínda que se trate dunha técnica pioneira en España nalgúns hospitais doutros países, como o Hospital Xeneral de Toronto, trátase dunha técnica moi empregada.

Estímase que dende a chegada da doazón en asistolia controlada  aos hospitais españois, as taxas de transplante aumentaron nun 25% e mellorouse a calidade dos transplantes. Ademais pénsase que esta técnica podería ser empregada na terapia xénica, é dicir, para modificar xenéticamente os órganos antes de transplantalos.a

Parécevos interesante a noticia? Credes que esta nova técnica favorecerá a unha recuperación dos pacientes mais rápida?

Fontes:

http://www.elmundo.es/comunidad-valenciana/castellon/2017/02/06/5898350f22601d5f118b465e.html

http://www.elmundo.es/elmundosalud/2010/02/01/biociencia/1265021575.html

 

Unha “tatuaxe” capaz de previr enfermidades cardiovasculares?

Probablemente algunha vez oirades que o latexo irregular do corazón pode causarnos a morte se non é tratado. Pois ben, uns investigadores acaban de descubrir unha “pegatina” que nos axudará a detectar e previr enfermidades cardiovasculares como a arritmia ou a taquicardia. Este adhesivo está feito de nanopartículas de ouro, mide uns 4 cm e é moi delgado e flexible. É capaz de recoller datos durante 48 horas e o único que debemos facer para que funcione é colocalo na parte interna da moneca. Non temos que preocuparnos por el durante este tempo, xa que a súa flexibilidade permítenos realizar todo tipo de actividades sen ningún tipo de impedimento.

É certo que nos últimos anos xa se desenvolveran dispositivos que cumprían esta función, como reloxos ou bandas, pero os materiais dos que estaban feitos non se adherían ben a pel, polo que eran moi imprecisos, ademais de que resultaban demasiado aparatosos e incómodos.

imagen

Por outra parte, estes investigadores están convencidos de que este descubrimento axudará nun futuro no diseño de dispositivos móbiles que nos permitan controlar a nosa saúde a distancia. Vos que opinades? Credes que se o mundo da tecnoloxía e da ciencia segue avanzando como o está a facer ata o momento, será posible que isto suceda nun futuro non moi lonxano? E que vos parece esta “tatuaxe”?

 http://elpais.com/elpais/2015/12/29/ciencia/1451389097_383695.html

 

O SALVADOR DOS BEBÉS PREMATUROS

Sabedes que a principal causa de morte dos nenos prematuros era o Síndrome de Dificultade Respiratoria (RDS)?

Pois ben, na actualidade ese non é o maior problema para os que nacen antes de tempo, a tasa de mortalidade está nun 5% nos países desenvolvidos. Con todo, é verdade que isto non foi sempre así, ata que o investigador sueco Tore Curstedt lle subministrou por primeira vez a substancia coa que estaba traballando a un prematuro, morrían nove de cada dez meniños nestas circunstancias. Estas mortes debíanse ao colapso dos alveolos, que non permitían pasar o aire para obter o osíxeno necesario para a respiración celular.

E cal foi o milagroso remedio a este grave problema? Hai uns 30 anos, Curstedt e o seu compañeiro Bengt Robertson investigaban nun composto surfactante, unha substancia, cuxa base son os fosfolípidos, que se atopa nos alveolos pulmonares, contribúe a minimizar a tensión superficial dos mesmos e que, neste caso, era obtida dos pulmóns de porcos.

Así, a solución foise estendendo máis alá de Suecia e comezaron a solicitalo moitos hospitais europeos, polo que o equipo se decatou de que era inviable a obtención da base do medicamento a partir de porcos, xa que un pulmón só curaba dous neonatos. Por iso, os científicos, apoiados por unha empresa farmacéutica italiana, volveron ao laboratorio tratando de buscar o xeito de obter un surfactante artificial. Finalmente, uns dez anos despois de que se tratase a primeira nena, conseguise a medicina de laboratorio que salvaría uns tres millóns de prematuros con RDS. Chamaríase Curosurf, fusionando os nomes dos dous investigadores coa palabra “surfactante”.

imagen

E vós que opinades deste descubrimento?  E da perseverancia de Tore Curstedt e do seu compañeiro? Ciencia e ética enfróntanse, por exemplo, na investigación con animais ou, neste caso, no sacrificio para a obtención dun beneficio directo para nós. Que me comentades ao respecto?

FONTE: http://elpais.com/elpais/2016/06/23/ciencia/1466679202_454202.html