Enfermidades raras pouco vistas?!

A enfermidade da que vou falar ten un nome bastante raro, chámase Síndrome de Progeria de Hutchinson-Gilford. Esta enfermidade tratase dun trastorno xenético que fai que esa persoa se faga vella a cámara rápida. Esta causado por unha simple mutación, como ben sabedes, iso quere dicir cambios no ADN, especificamente no xene LMNA, un dos 20000 que ten unha célula humana. Esa mutación, o que fai é que desencadea unha acumulación dunha proteína tóxica no núcleo celular e iso provoca o envellecemento prematuro.

O descubrimento desta posible cura foi grazas a Sammy. Este rapaz sufría a enfermidade e dixéronlle de pequeno que ía morrer antes dos 13 anos…Por sorte, sigue vivo. Entón, o que fixo foi investigar seguindo os pasos dun especialista sobre o envellecemento chamado Carlos López. A solución sería corrixir o ADN un por un. Os investigadores probaron esta técnica cos ratos mediante unha tesoira molecular que sirve para editar o ADN de calquera organismo con moita facilidade. Mediante virus inxectados en crías de ratos con esta enfermidade para recoñecer o xene LMNA e modificalo para evitar a produción da proteína tóxica. Despois de facer todo isto, lograron modificar o 14% de todas as células.

Agora mesmo, estarédesvos preguntando que iso é moi pouco ou algo parecido, pois non, xa que para esta enfermidade non é necesario modificar o 100% das células. Ese 14% proporcionou mellorías aínda que pareza raro. Dentro de algúns anos esta solución xa se poderá aplicar en humanos, o cal, é moi boa noticia xa que hai bastantes persoas que sofren isto.

Ver las imágenes de origen

Na miña opinión, esta noticia fíxome reflexionar bastante, xa que, si Sammy non iniciara esta investigación pois igual non habería unha solución, é dicir, como soamente afecta a 156 persoas non hai ninguén que se poña a investigar. Con iso quero dicir, que por moito que haxa “poucas” persoas deberían tamén investigar este tipo de enfermidades raras porque non creo que a ninguén lle gustara ter isto. A verdade é que me alegrou un montón esta noticia, xa que penso nesas persoas e deben estalo pasalo moi mal, como dicía Sammy, somos como extraterrestres…Agora estarédesme dicindo que en todas as enfermidades se sofre pero nesta é un caso bastante especial xa que es diferente ao resto fisicamente. Espero que dentro dalgúns anos, esta técnica sexa aplicable aos humanos e sea todo un éxito!

E vos que opinades? Pensades que será aplicable proximamente nos humanos?

FONTE: El País

 

AS CÉLULAS PODEN CAMBIAR DE “TRABALLO”

      Os investigadores da Universidade de Xinebra (UNIGE) demostran a facilidade de algunhas células pancreáticas para producir insulina. Na diabetes este tipo de conversión celular podería compensar a perda ou difusión das células que producen naturalmente esta hormona, segundo o resultado do seu traballo. O páncreas humano alberga varios tipos de células endócrinas (alfa, beta, delta,épsilon e & Upsih;) que producen diferentes hormonas responsables de regular os niveis de azucre na sangre. Estas células  agrúpanse en pequenos grupos, chamados illotes pancreáticos ou illotes de Langerhans. A diabetes  prodúcese cando, en ausencia de células beta funcionais, os niveis de azucre no sangue se descontrolan. Na Facultade de Mediciña de UNIGE, o profesor Pedro Herrera e o seu equipo xa  demostraran, en ratos, que o páncreas ten a capacidade de rexenerar novas células de insulina a través de un mecanismo espontáneo de cambio de identidade de outras células pancreáticas. Pero… Que pasa co ser humano?

 

imagen

E vos, que pensades? Poderá ser posible isto no ser humano?

Fonte:www.teinteresa.es

 

A Lúa é un anaco de Terra?

Unha nova teoría desenvolvida por investigadores da Universidade de Harvard (Estados Unidos), afirma que a Lúa formaba parte da propia Terra ata que a súa masa saíu disparada ó espazo, durante unha colisión con outro corpo.

imagen

No momento no que se formou a Lúa, a Terra tiña forma de esferoide e xiraba sobre si mesma moito máis rápido do que rota hoxe en día. Un impacto da Terra contra un corpo  dun tamaño equivalente a metade de Marte causou unha escisión de material suficiente como para formar outro corpo, a Lúa. Isto explica as masas da Terra e da Lúa, a baixa composición en ferro do satélite e a composición química tan similar dos seus mantos.

Parécevos que será esta a teoría definitiva? Se isto foi así, pensades que podería haber outro impacto e formarse outro satélite? Credes que podería haber un impacto tan grande como para destruír a Terra?

FONTE:  https://www.muyinteresante.es/ciencia/articulo/la-luna-es-un-trozo-de-tierra

 

Azucre oculto

   Cando falamos de azucre todos pensamos en lambetadas, chocolate…Pero non pensamos  nunca en produtos que comemos case diariamente como son os iogures. Menos aínda pensamos que tomar un petit-suisse, unha cousa tan pequena, nos prexudica máis que comer unha onza de chocolate.

Resultado de imagen de yogurt

Un estudo impulsado pola doutora Bernadette Moore, de Escola de Ciencias da Alimentación da Universidade de Leeds, afirma que os iogures teñen moito máis azucre do que pensamos. Para facer este estudo analizouse a información nutricional de 898 iogures e similares, e resultou que apenas o 9% deles son baixos en azucre. O máis impactante aínda é que os destinados a nenos e nenas, que deberían ser máis sans porque aínda están medrando, son os máis azucrados, xa que dos 101 analizados só dous tiñan menos de 5 g de azucre por cada 100g. Tamén chama a atención que os produtos ecolóxicos ou de soia, vendidos como máis sans, son os de maior cantidade de azucre, pois engádenllo para neutralizar a acidez do ácido láctico, que fai o iogur bo para o aparato dixestivo.

Este tipo de noticias son bastante desconcertantes, pois na maioría das dietas normais aparecen estes derivados lácteos. Prevéñennos moito sobre o dano que nos poden chegar a facer refrescos como a Coca-Cola, pero nunca nos din que consumindo un iogur estamos consumindo a mesma cantidade de azucre.

Así como se impuxo unha subida das taxas ás bebidas azucradas como os refrescos, parécevos que se debería facer tamén cos iogures? Ou simplemente deberían poñer nos envases este tipo de información para saber exactamente o que estamos consumindo?

Fonte: El País

 

A vergoña por esbirrar

  

Imagen relacionada

Que vergoña, vou facer ruído, vou molestar…Cantas veces temos tapado o nariz e a boca para non facer ruído ao esbirrar. Pois ben, temos que darnos conta de que o esbirro é un acto reflexo do noso corpo mediante o cal expulsamos aire, pero tamén partículas ou xermes. Estes últimos son os que soen provocar o esbirro, pois este acto reflexo é provocado polo noso organismo especificamente para expulsalos. Polo cal, cando reprimimos o esbirro estamos tamén producindo os efectos contrarios aos debidos. Os xermes poden ser desprazados a zonas máis internas, producindo ou agravando así infeccións. Por outro lado, ao reprimilo aumenta a presión, cousa que pode orixinarnos pequenas roturas vasculares (ata na conxuntiva ocular ou no tímpano), dor de oídos, mareos, e ata alteracións na audición.

É certo que non debemos esbirrar fronte outras persoas, pero porque podemos contaxialas, non por vergoña, pois xa vedes os efectos que pode ter. Asi que, sempre que teñades que esbirrar, collede un pano e botádeo fóra, é algo natural!

Fonte: El País

 

Se durmes menos de 6 horas, vixía as túas arterias

Como todos sabemos, existen unhas recomendacións de sono que dependen da idade. No caso dos adultos, o ideal sería durmir 8 horas diarias, mais, ás veces, as obrigas e preocupacións fan que descoidemos as nosas horas de descanso, así como a súa calidade. Agora, un experimento realizado por científicos expertos, demostrou que estes malos hábitos están directamente relacionados coas enfermidades cardiovasculares.

O experimento consistiu en observar a case 4.000 persoas durante unha semana, ás que se lles proporcionou un sensor de actimetría. Os individuos, foron divididos en grupos dependendo das súas horas de descanso. Unha vez rematado o experimento, os resultados foron sorprendentes. Naqueles que tiñan menos de 6 horas de sono, as probabilidades de sufrir unha arteriosclerose aumentaban nun 27%. Ademais, o risco aumentaba cando as persoas tiñan unha mala calidade do sono.

A arteriosclerose prodúcese pola acumulación de graxas no interior dos vasos sanguíneos. Este é o primeiro paso para sufrir enfermidades como o infarto e o ictus, que se producen debido ao bloqueo do paso de osíxeno en determinadas  zonas do corpo. Polo tanto, estamos a falar dunha enfermidade grave que poderemos evitar se seguimos as recomendacións existentes. Agora, ademais de facer exercicio e levar unha dieta equilibrada sabemos que debemos coidar os nosos hábitos de descanso, incrementando a calidade do sono na medida do posible e aumentando as horas de sono.

E vos? Sacrificaredes agora ese capítulo da vosa serie preferida para ir durmir máis cedo? Érades conscientes do importante que era o descanso para o noso organismo?

Fonte: https://www.elmundo.es/ciencia-y-salud/salud/2019/01/14/5c3b8f0521efa0ac1d8b4798.html

Resultado de imagen de persona durmiendo

 

Os edulcorantes non son a alternativa saudable do azucre

Nos últimos tempos, o azucre foi moi criticado e pouco a pouco produciuse unha demolición do seu consumo. A sacarosa relacionouse directamente con enfermidades como a obesidade, a caries dental, a diabetes tipo 2 ou alteracións no ritmo cardíaco. Esto, fixo que, moitas persoas substituísen o azucre por edulcorantes (como a sacarina). Agora, os beneficios destes edulcorantes comezan a poñerse en dúbida.

Os investigadores non conseguen poñerse de acordo, xa que, por unha banda, os estudos realizados non teñen a certeza de que os edulcorantes vaian contra a saúde, mais, pola outra tampouco hai probas firmes de que a súa inxesta teña efectos sobre o peso. As investigacións centráronse en observar si os edulcorantes afectaban ao peso, o nivel de glucosa no sangue, a saúde dental, as enfermidades cardiovasculares e incluso o cancro. Os resultados variaron moito dependendo de si as persoas eran adultos ou nenos, e, ademais, non se puideron amosar os efectos destas substancias a largo prazo, o que é interesante, xa que están presentes en moitos dos refrescos que tomamos.

edulcorante

En conclusión, os edulcorantes non son a alternativa ideal ao azucre para evitar a obesidade, a mellor alternativa segue a ser a auga, segundo os investigadores. Porén, a industria dos edulcorantes segue a defendelos.

Quen gañará esta batalla? Sabiades vós desta controversia?

Fonte:  https://elpais.com/elpais/2019/01/03/ciencia/1546508966_277622.html

 

Deter a metástasis do cancro de mama por fin é posible

Un tumor prodúcese cando as células do corpo comezan a dividirse de maneira incontrolada. Como xa todos saberedes, esta é unha enfermidade moi dura, que, en moitos casos, leva á morte e que, no caso de estenderse o tumor (metástases), se converte aínda nun problema maior. A metástases ten lugar cando un grupo de células que forman o tumor se desprenden deste e viaxan polo sangue, chegando a outros órganos e tecidos , estendendo a enfermidade. Para os médicos, resulta realmente complicado detectar a metástases, o que a fai aínda máis perigosa.

 

Agora, un grupo de científicos dunha universidade de Suiza acaba de descubrir que cando separan os grupos de células (tamén chamadas Células Tumorais Circulantes), estas perden a súa capacidade de dividirse e xerar un novo tumor. Os científicos aplicaron varios fármacos para tentar separar as células, e comprobaron que unha vez separadas, xa non teñen a capacidade para volver a xuntarse. Deste xeito, conseguiron evitar a metástases dunha paciente con cancro de mama, aínda que o seu obxectivo é que os fármacos tamén se poidan utilizar en fases máis avanzadas, cando o tumor xa está estendido. Ademais, aínda que polo momento os estudos só se dirixen a pacientes con cancro de mama, os investigadores non descartan poder aplicalo a outros tipos de tumores.

Sen dúbida, este é un gran avance para todas as que loitan con esta enfermidade día a día  e pode supoñer unha esperanza para moitas destas persoas, mais algúns investigadores piden cautela, xa que non é o mesmo facer algo nun laboratorio que na “vida real”.

Que pensades vós? Credes que este pode ser a fin da metástases?

Fonte:  https://www.elmundo.es/ciencia-y-salud/salud/2019/01/12/5c379cea21efa0d1688b462e.html

 

Visión de raios X durante as operacións?

Como ben sabedes, nunha operación pode chegar a complicarse por certas circunstancias…

O cirurxián Rubén Pérez Mañanes, descubriu unha técnica para facilitar entre outras cousas as operacións mediante a utilización de capas de información de 3D. Débese empregar unhas gafas de realidad aumentada e tecnoloxía 3D personalizada. Grazas a este descubrimento podemos proxectar capas de información 3D para intervir con máis precisión, podemos saber a posición exacta do problema. Tamén, simplifica a localización e  a orientación da intervención , mellora os resultados e acorta o tempo sin ningún risco.

A partir do estudo radiolóxico do paciente elabórase unha imaxe das estruturas anatómicas e da lesión ou tumor que padezca o enfermo. Con iso, imprimimos en 3D unha plantilla que se adapta a un punto anatómico concreto. Esa plantilla leva un marcador óptico que o podemos ver coas gafas e indícalle ao sistema onde se deben proxectar as reconstrucións en 3D. É dicir, isto vese como un holograma sobre o paciente, e si queres podes seleccionar qué capa de información queres ver. Isto permítenos ganar seguridade e precisión.

 

imagen

Esta técnica, probouse con unha paciente que tiña un sarcoma de Ewing na perna (un tipo de tumor), que foi todo un éxito. Este cirurxián cóntanos que a súa sensación é como si tivera raios X. Esta técnica pode utilizarse en diferentes tipos de cirurxía (non só no cáncer) e ademais é moi útil nas operacións que hai zonas de acceso máis difícil. Tamén teñen a posibilidade de utilizar esta técnica a través de un smartphone, en lugar de gafas, co cal sería moitísimo máis económico e facer que a aplicación sexa máis fácil.

Na miña opinión, paréceme un gran avance para a ciencia, xa que as operacións, hoxe en día son moi complicadas e cada vez dentro do noso corpo hai partes novas e son difíciles de atopar. A parte de iso, esta técnica permítelle aos cirurxiáns ter moita máis información, mellorar os resultados, acurtar os riscos e ter máis precisión e seguridade sobre esa enfermidade. Ademais, penso que é bastante útil xa que se pode utilizar en diferentes tipos de cirurxías, non especificamente nunha, e con un marxe de erro inferior a un milímetro.

E vos que opinades deste descubrimento? Estariades dispostos a que utilizaran esta técnica no voso corpo?

Fonte: El Mundo

 

UNHA MISIÓN AO CENTRO DA TERRA PARA VER UNHA NOVA CAPA

 

 

imagen

 

     No ano 2025 un grupo de investigadores planea taladrar o manto da Terra ata unha profundidade de 2900 kilómetros e estudar o movemento das placas tectónicas, para así poder entender mellor o mecanismo dos terremotos.

Esta xesta levaraa a cabo a Axencia Xaponesa para a Ciencia e a Tecnoloxía Marítimo- Terrestre (Jamstec), xunto con expertos de Estados Unidos e Europa. Van a avanzar por vía submarina, xa que a codia continental e o dobre de grosa no chan continental que baixo o océano. Pensan perforar nas inmediacións do arquipélago de Hawai.

Para chegar ó manto, teñen que perforar uns 7 quilómetros de profundidade, van utilizar un buque de perforación similar ó que se usa nas plataformas petrolíferas.

     Na actualidade, sábese que a superficie terrestre está dividida en aproximadamente 17 placas e que cerca do 99% dos terremotos ocorren cando estas placas chocan. Na zona de contacto entre placas hai enormes  forzas de fricción que, cando se liberan, xeran os tremores. Se esta zona de contacto estivera perfectamente lubricada este movemento entre placas daríase con más suavidade e  evitaríanse os tremores, por iso é importante saber cal é a dureza do manto e canta auga hai nel.

Penso que avanzamos moito no estudo dos terremotos, pero: chegaremos a saber con exactitude cando se vai a producir un terremoto e onde? Lograremos neutralizar un sismo? Seremos quen de construír infraestruturas capaces de resistir un terremoto?

Fonte:  LMNeuquen

 | Ciencia y Vida

 | Investigación

 - 17 julio 2018