Descubrimento dun novo órgano do corpo humano

 En pleno século XXI os científicos continúan descifrando os secretos do complexo corpo humano.  Ata o momento, pensouse que o órgano máis grande da anatomía humana era a pel, un órgano vital que ten a capacidade de rexenerarse, ser impermeable, resistente… Un novo estudo publicado polos científicos dunha Universidade de medicina de Nueva York, descubriron unha característica do corpo humano que afecta a función de todos os órganos e que podería competir coa pel por ser o órgano máis grande. Encóntrase debaixo da pel e recubre moitos dos órganos do aparato respiratorio, dixestivo e excretor. Chámase intersticio e é un conxunto de tecidos cheos de líquido que actúan como amortecedor, protexendo os músculos e os órganos.

imagen

Como é evidente, os científicos  xa coñecían a existencia deste espacio entre órganos e células, pero nunca antes se tratara como un órgano. Este descubrimento é debido grazas as tecnoloxías baseadas en sondas que nos ofrecen unha vista microscópica dos tecidos, o intersticio é determinado como un órgano e como un dos máis grandes.

Pareceume moi interesante saber que existe un novo órgano no noso corpo, e ademais, máis grande ca pel. Vos sabiades que existía este novo órgano? Que vos pareceu o descubrimento?

FONTE: EcoPlanet.es

 

O novo método para rexenerar dentes e osos

 O tecido máis duro do noso corpo é o esmalte dental que é case completamente inorgánico. Así permite aos dentes resistir aos elementos máis duros, ácidos ou quentes. Este esmalte case sempre se acaba desgastando e non hai maneira de recuperalo. Este desgaste deixa ao descuberto pequenas terminacións nerviosas do dente que fan de calquera refresco un sufrimento. Nestes momentos, para calmar a dor, aplican unha especie de capa de verniz que cubre o dente, pero non é moi duradeiro nin resistente.

Las técnicas existentes no son capaces de regenerar el esmalte dental.

Comparación de las estructuras cristalinas del esmalte dental y de la estructura sintética, en diferentes escalas.

Gracias a un equipo de bioenxeñeiros da Universidade de Valladolid están a desenvolver unha técnica para crear materiais orgánicos e cristalinos coa estrutura do esmalte. Con este tratamento aplicaríase sobre os dentes unha capa de proteínas que, ao entrar en contacto coa saliva, formaría unha fina capa de esmalte artificial moito máis dura e duradeira que o verniz. Este material sintético retén un alto contido orgánico, polo que non é tan resistente como o esmalte natural. Pero este ten a capacidade de auto-rexenerarse en caso de desgaste, cousa que o dental non fai. Os investigadores xa están probando o novo método en medicina rexenerativa de dentes e osos.

Eu penso, que esta investigación pode chegar a ser unha gran solución para este problema que é tan común na nosa sociedade. Se nun futuro padecerades esta enfermidade, gustaríavos probar este novo tratamento?

FONTE: El País

 

Un coxín para embarazadas?

Pois si, creouse un coxín para embarazadas… Este coxín permite corrixir a forma incorrecta do feto. Como xa sabedes, moitas veces, os fetos, en vez de estar cara a parte inferior que sería moitísimo máis fácil de saír ao exterior, están cara a parte superior co cal é moito máis difícil e ademais necesitase axuda de instrumentos cirúrxicos ou a cesárea. Tamén, este coxín permítenos dilatar máis, xa que a moitas mulleres cústalle moito.

Este coxín pódese utilizar durante os últimos tres meses do embarazo ou no paritorio. Consiste nun decúbito natural, é dicir, nunha postura que hai que estar tumbada de lado con unha perna cara arriba (encima do coxín) e a outra perna abaixo ca xeonllo virada cara o inferior.

imagen

Este coxín foi un gran avance en canto os partos, xa que non estaban seguros se iba funcionar. Unha muller, chamada Mariona, cando iba a parir descubriron que o feto estaba cara arriba…Estivo dez horas no paritorio e dúas co coxín…Ao cabo de 120 minutos, o feto deu a volta necesaria e permitiu que Mariona tivera un “tranquilo” parto vaxinal.

Esta innovación foi creada por unha matrona, chamada Vanessa Bueno. Tamén nos conta que grazas a este coxín que lle puxeron o nome “Easysims”, reduciu moitas cesáreas xa que se producían menos complicacións e foron todos os partos máis rápidos. Ademais, cóntanos que podemos ter estes coxíns en todas as instalacións!!!

Penso que este coxín pódenos sacar de moitos apuros, xa que ningunha de nós nos gustaría que o noso parto tiveran que intervir instrumentos cirúrxicos ou facernos unha cesárea…Tamén queres que o teu feto teña máis espazo, que estea máis cómodo e sobre todo que estea cara abaixo para que se faga máis fácil a hora de parir. Ademais, é un gran avance para a ciencia, xa que nos tranquiliza de pasalo mal, de que haxa complicacións  e de que o feto veña nunha posición inadecuada.

Pensades que vai ser utilizado para mellorar todas as complicacións do parto? Creedes que é un obxecto útil? Que opinades desta innovación?

Fonte: El mundo

 

Por que algunhas partes do corpo humano teñen pelo e outras non?

A medida que os nosos antepasados evolucionaban foron perdendo o pelo corporal ata converterse no único mono espido do planeta. Non obstante, o pelo non desapareceu de todo, se non que se repartiu por algunhas zonas concretas mentres que deixou outras completamente núas. Po exemplo, os brazos e as pernas humanas son (máis ou menos) peludas pero nas palmas das mans e dos pés non hai pelo. Pero, por que? Uns investigadores da Escola de Medicina Perelman da Universidade de Pensilvania cren que encontraron a resposta a esta pregunta fundamental na evolución humana.

imagen

As súas investigacións revelan a existencia dun inhibidor segregado no desenvolvemento da pel sen pelo que bloquea unha vía de sinalización que controla o crecemento do pelo. Este inhibidor natural, chamado Dickkopf 2 (DKK2). Unha proteína que se atopa nos tecidos embrionarios e adultos específicos onde desempeña unha variedade de funcións. Para sacar estas conclusións, os investigadores analizaron a pel plantar dos ratos, que equivale aproximadamente o equivalente ao lado inferior da boneca humana, e encontraron que esta proteína estaba altamente expresada; e cando a eliminaron xeneticamente o pelame comezou a medrar.

Algúns mamíferos, coma os coellos e os osos polares, desenvolven naturalmente o pelo na súa pel plantar, o grupo de investigación tamén descubriu que, a diferenza dos ratos, o DKK2 non se expresa en niveis altos na pel plantar dos coellos, o que explica por que o pelame se desenvolve aí. Estes achados suxiren que a produción deste inhibidor en rexións específicas da pel se alteraron durante a evolución para permitir que se formen diferentes patróns de pel con ou sen pelo de acordo ás necesidades do animal.

https://www.abc.es/ciencia/abci-algunas-partes-cuerpo-humano-tienen-pelo-y-otras-no-201811282111_noticia.html

 

Pel humana fabricada por unha impresora 3D

Para a fabricación en 3D, utilízanse células do propio paciente que se cultivan no laboratorio. En lugar, de utilizar cartuchos de tinta como nas impresoras normais, utilizan unhas biotintas, é dicir, conteñen un cóctel biolóxico. Este cóctel repártese en catro cilindros de colores, que son como xiringas. Cada xiringa correspóndelle unha cor, por exemplo, a cor azul contén células da epiderme (capa externa da pel), a cor laranxa contén células da derme (capa intermedia), a cor amarela contén plasma humano. Por último, a cor verde contén nutrientes, como por exemplo, proteínas, calcio…

Este proceso empeza con un anaco de pel do tamaño dun selo, que se obtén ca biopsia do doante. Extráense as súas células, unhas 10.000, e logo cultívanse no laboratorio co fin de que se multipliquen ata obter 250.000.000 células. Este número é necesario para obter un metro cadrado de pel. Este proceso dura entre dúas ou tres semanas.

As persoas que crearon este proceso, chámanse José Luis Jorcano e Francisco del Cañizo. Os seguintes pasos que queren conseguir é producir depósitos de pel humana, que se conxelen para utilizar en casos de emerxencia, como por exemplo, queimaduras ou feridas graves, que poden estar no mercado en 2019. E o outro paso, é crear pel humana pero con pelo.

 

imagen

Na miña opinión, esta noticia é un gran avance para a ciencia, xa que nos hospitais a maior preocupación que teñen, e cando lle chega alguén ca pel queimada…falo de grandes queimaduras, por exemplo, nun incendio ou algo semellante. Eles, os médicos, non saben que facer, xa que, non hai nada para remediar iso…Pero agora con este proceso que fabrica pel humana, penso que xa non teñen tanta preocupación, porque teñen esa “pel humana” que protexe esa superficie queimada.

Pensades que é un avance para a ciencia? Creedes que poderán curar moitas peles queimadas ou facer transplantes?

Fonte: El Mundo

 

Os teus excrementos poden curar a outros!

 En numerosas ocasións o tema das feces non é tratado con naturalidade, pois, a todos nós, nos da certa vergoña ou pudor falar disto abertamente. Mais, que pensariades si vos digo que as vosas feces poden mellorar a vida doutras persoas? Ben, pois isto, por incrible que pareza, xa é un feito real  e que demostrou a súa eficacia con algúns pacientes. A eficacia dos excrementos reside nos microbios que estes conteñen cando unha persoa esta sá. O método é chamado transplante fecal, e ten un procedemento moi sinxelo: recóllese unha mostra da microbiota fecal dun doante, despois, esta límpase eliminando os restos fecais e deixando os microbios que serán trasladados á persoa que os precisa. Ademais, ata se están a fabricar cápsulas orais para inxerir!

 imagen

Preguntarádesvos en que casos funciona esta técnica; pois ben, ata o momento foron tratados pacientes coa bacteria Clostridium difficile, a cal é unha das máis resistentes do ámbito sanitario, polo que, en ocasións os antibióticos non son suficientes para combatela. Porén, estanse a investigar máis usos do transplante fecal, como, por exemplo, para combater enfermidades máis graves (enfermidade de Crohn, colon irritable e esclerose múltiple). Outro posible avance que se está a valorar é conxelar a microbiota de todas as persoas, de maneira que, si estas enferman, poidan dispoñer da solución de maneira rápida e eficaz, posto que o proceso de selección dos doantes e longo e complicado. Precisamente de aí ven a necesidade de que este tema sexa tratado con máis naturalidade, pois, en toda España, só existen dous bancos de doazón de feces, que para nada cobren as necesidades das persoas afectadas. Todos estamos acostumados á doazón de sangue, pero cando o que se debe doar son feces, existe un certo rexeitamento, por eso se debe normalizar este proceso e todos debemos darlle visivilidade.

Na miña opinión, esta técnica pode supoñer un gran avance no campo sanitario, xa que as feces son algo natural, sen custo e que desperdiciamos, mais, se queremos que sexa posible, debemos desbotar algúns prexuízos. E vos, que opinades deste descubrimento? Estariades dispostos a recibir un transplante de feces? E a ser doantes?

https://www.elmundo.es/papel/historias/2018/10/23/5bcdc693ca474165618b4649.html

 

Por que se produciron as extincións masivas?

Os científicos creen que a vida no noso planeta superou cinco extincións masivas, e pénsase que foron causadas por enormes erupcións volcánicas, o impacto de grandes asteroides ou por explosións de supernovas. Pero recentemente publicouse  un artigo en “Proceedings of the National Academy of Sciences”, no que se recolle a investigación sobre as causas que produciron a primeira das grandes extincións, hai 450 millóns de anos , cando desapareceron o 85% dos seres vivos do océano, xa que naquela época case toda a vida era mariña. Segundo os investigadores o arrefriamento do planeta causou un episodio de anoxia  global nos océanos, é dicir, a falta ou diminución do osíxeno nas células dos organismos; isto provocou a extinción masiva do Ordivícico e os seres máis afectados foron os trilobites, braquiópodos ou graptolitoideos.

Resultado de imagen de extincion del ordovicico

 Os científicos buscaron probas do ocorrido nos sedimentos dos océanos de entón, e atopáronos nos acantilados da illa de Anticosti, en Quebec, Canadá. Analizáronos cun espectrómetro de masas, na busca de isótopos de uranio, e así puideron estimar a concentración de osíxeno nos solos do pasado. A directora da investigación declarou que os resultados proporcionan a primeira proba dunha anoxia oceánica global e abrupta que se iniciou e continuou nunha glaciación. Tamén dixo que a anoxia foi provocada por un arrefriamento global que reorganizou a circulación oceánica, o que diminuíu o intercambio de osíxeno en vertical dos océanos; isto aumentou a concentración de nutrientes na superficie, o que causou o crecemento explosivo de plancto que realiza a fotosíntese e o osíxeno das profundidades acabouse consumindo.

Este mesmo equipo está investigando outras tres das cinco grandes extincións e creen que a osixenación dos océanos puido ter un gran papel.

Así mesmo, a falta de osíxeno nos océanos, pode ser un problema hoxe en día e no futuro, pois estamos quentando e acidificando os océanos e as augas con estas características teñen menos osíxeno, o que prexudica a moitos animais acuáticos. Así que temos que concienciarnos e coidar os noso océanos!!

http://www.abc.es/ciencia/abci-causa-silenciosa-estuvo-punto-acabar-vida-tierra-201805212120_noticia.html

 

Atopan unha nova estrutura no noso ADN distinta á da “dobre hélice”

  O modelo da dobre hélice estudado durante tantos anos como a única forma de organización do ADN nas células xa non está só. Un equipo de biólogos australianos acaba de descubrir que o noso ADN se organiza en outras estruturas máis complexas e que ata o de agora só se manifestaran en mostras de laboratorio. Este estudo publicado na  Nature Chemistry  describe como ”nudo retorcido” de ADN a nova forma, e confirma que o deseño do noso código xenético é moito máis complexo do que se cría.

imagen

O novo compoñente recibe polos científicos o nome de “motivo intercalado”  e xa fora descuberto na década dos noventa, pero solo fora visto in vitro e nunca en células vivas como é o novo caso.

A partir deste descubrimento os investigadores deberán prestar moita máis atención a esta nova estrutura e ao seu papel na bioloxía das nosas células.

Tendes algunha idea de que son estas novas estruturas? E para que serven?

Fontes: ABC

 

A ILLA DE LIXO NO PACÍFICO XA É TRES VECES MÁIS GRANDE QUE FRANCIA

O continente de plástico, tamén coñecido como illa de lixo, illa tóxica, gran mancha de lixo do Pacífico, remuíño de lixo do Pacífico, illa da contaminación e outros nomes similares, é unha zona do océano cuberta de refugallos mariños e situada no centro do Pacífico Norte. Constitúe un inmenso vertedoiro oceánico que se caracteriza por ter concentracións excepcionalmente altas de plásticos suspendido e outros refugallos atrapados nas correntes superficiais do Pacífico Norte. Segundo un estudo recente da Fundación Ocean Cleanup, a illa de lixo ten xa unha dimensión de 1,6 millóns de quilómetros cadrados. Isto é aproximadamente tres veces o tamaño de Francia ou cinco con respecto ao tamaño de Bos Aires. En comparación, México ten un superficie de 1,9 millóns de quilómetros cadrados, mentres que Perú non pasa de 1,3 millóns. Para a investigación, utilizáronse 18 embarcacións que arrastraron mostras a través de redes de gran envergadura. Con todo, desta maneira non podían medir a extensión total da illa de lixo, así que coa axuda de avións militares, fixéronse fotografías aéreas con sensores especiais para escanear a superficie. Os resultados obtidos teñen moito que dicir sobre a falta total de preocupación polo medio ambiente dos países máis industrializados de América e Asia.

imagen

Por suposto, o 100% dos refugallos son de orixe humana. Os estudos realizados coas mostras recollidas permiten estimar que polo menos o 80% do lixo acumulado neste vórtice provén de zonas terrestres e o 20% de lixo tirado ao mar por barcos. Entre os materiais que compoñen a devandita mancha de lixo, atópase de todo: desde as típicas bolsas de plástico e redes de buques pesqueiros, ata conos de sinalización de tráfico, zapatos, lámpadas e todo produto antrópico que se poida un imaxinar. Dende que se detectou a mancha do Pacífico en 1950, o seu tamaño multiplicouse por 100 e as previsións que hai auguran un crecemento aínda máis acelerado. Na actualidade non existe plan algún por parte de organismos estatais nin supranacionais para limpar estas manchas da vergoña. O feito de que estean localizadas en augas internacionais parece eximir de toda responsabilidade individual aos países que verten os desfeitos. Con todo, esta non é a única illa de lixo que se atopa nos océanos do noso planeta. Detectáronse, polo menos, dous máis: unha no mar dos Sargazos, ao norte das costas de Haití e outra no Atlántico Norte, esta última de centos de quilómetros de longo e cunha densidade de 200.000 fragmentos de lixo por quilómetro cadrado. Debido a estas enormes masas de vertidos flotantes, a superficie dos océano vese ensombrecida por pedazos dispersos de plástico que superan ao plancto nesa parte do océano e expoñen riscos para os peixes, as tartarugas e as aves que se alimentan do lixo. Segundo a ONU, só a mancha do Pacífico causa a morte de 1 millón de paxaros e preto de 100,000 mamíferos cada ano. O máis perigoso son os ínfimos fragmentos que flotan nas augas e son inxeridos por aves e peces. Estes residuos flotantes están formados por compoñentes tales como bifenilos policlorados e hidrocarburos aromáticos policíclicos, os cales producen efectos tóxicos cando son consumidos por erro, provocando mesmo graves problemas hormonais nos animais. As toneladas de plástico tardan varios anos en degradarse é cando o fan pasan a integrarse na dieta de miles de organismos a través das cadeas tróficas. Cabe destacar o desolador caso do cachalote que foi encontrado morto nas costas de Murcia despois de ter inxerido cantidades desorbitadas de plástico.

Cal é a vosa opinión ao respecto destas enormes manchas de lixo flotante do tamaño de países nos océanos? Pensades que estas acumulacións anormais de plástico nos mares poden chegar a afectar a nosa saúde o benestar? Que posibles soluciones creedes que pode haber para este problema? Pensades que este problema débese a unha mala ordenación do terreo?

URL de noticias relacionadas co tema:

http://www.bbc.com/mundo/noticias-43515386

http://www.pensandoelterritorio.com/islas-de-basura-los-vertederos-del-siglo-xxi/

 

Remataron as gripes?

Compañeiros e compañeiras, parece ser que as gripes producidas polos cambios de temperatura están a piques de rematar!

Estas gripes prodúcense debido a uns virus que se transmiten principalmente polo aire e son moi resistentes, xa que hai moitos tipos e ademais, reprodúcense moi rápido. En resume, o virus da gripe é un virus moi difícil de combater. A pesar disto, uns coñecidos investigadores de Nova York fixeron unha exitosa demostración de como eliminar estes virus coa utilización de luz ultravioleta C. Ao realizar emisións baixas de esta luz, os virus da gripe que se atopan no aire desaparecen case ao momento, isto ocorre porque as bacterias e os virus son moito máis pequenas que as células humanas, polo que esta luz pode alcanzar o seu ADN e así, conseguir eliminalos. Esta luz non dana os tecidos humanos, polo que tamén é considerado un método seguro.

Aínda hai máis! Se esta investigación continúa dando resultados positivos, é posíbel que se poida utilizar en hospitais e en centros médicos para evitar as enfermidades transmitidas mediante o aire, como por exemplo: a gripe, a tuberculose, a neumonía ou a meninxite.

E vós.. Qué opinades ante isto? Gustaríavos que este método continuara ou considerades que á larga pode supoñer un risco para o corpo humano?

Resultado de imagen de virus de la gripe

 

 

Fonte(s)

DIARIO16: Crean una luz que extermina los virus de la gripe

GIZMODO:  Crean una bombilla cuya luz destruye el virus de la gripe

20MINUTOS: Un tipo de luz ultravioleta que podria eliminar la gripe