O primeiro intento dun transplante de cabeza na historia: que acontecerá?

En decembro de 2017 terá lugar o primeiro intento de transplante de cabeza realizado en humanos. O voluntario para someterse a esta complicada operación que se alongaría durante 36 horas é Valery Spiridonov, un programador ruso de 30 anos que sofre atrofia muscular espinal, unha grave enfermidade xenética que destrúe progresivamente as neuronas motoras inferiores, situadas no talo cerebral e na medula espinal, e que controlan a actividade muscular voluntaria esencial como falar, camiñar, respirar e deglutir.

imagen

A operación será capitaneada polo neurocientífico italiano Sergio Canavero, que en decembro de 2015 estableceu en dous anos o tempo necesario para verificar ao 99% a efectividade desta técnica.  O tempo non pasou en balde e agora, só a uns poucos meses para a esperada operación, moita xente está interesada en saber se de verdade este home está disposto a poñer en perigo a vida do seu paciente. Segundo declarou o propio Valery  Spiridonov, para el esta operación  supón a súa única maneira de poder levar unha vida normal de novo. Expresou abertamente a súa intención de someterse a operación e explicou que “a súa decisión e definitiva e non pensa cambiala”. Con todo, está controvertida operación que desafía os estándares da medicina moderna tamén levantou un gran debate ao seu redor, xa que moitos científicos mostráronse profundamente escépticos ante a súa viabilidade. A parte máis crítica deste proceso é o de conectar a espiña dorsal co resto de conexións nerviosas, algo que moitos outros científicos tentaron facer sen éxito en experimentos con animais. Un exemplo foi o de Robert White que implantou a cabeza dun mono no corpo doutro en 1970, aínda que este só sobreviviu unha semana xa que o seu corpo rexeitou a nova cabeza. Cando Sergio Canavero anunciou a súa vontade de levar a cabo este transplante dixo que despois da operación o paciente estaría 4 meses en coma inducido e non podería moverse ata pasar un ano para favorecer a curación. Ademais, confirmou que a operación custará máis de 10 millóns de dólares e requirirá de máis de 150 profesionais médicos traballando durante 36 horas seguidas para desenvolvela.

Que pensades sobre Sergio Canavero e a incrible meta que se fixou cumprir?, Creedes que conseguirá o seu obxectivo?. Pensades que é moralmente correcto poñer en semellante risco ao seu paciente?. Pensades que nalgún futuro os médicos serán capaces de facer transplantes de cabeza ca mesma facilidade ca que o fan hoxe cun transplantes de ril ou de corazón?

URL da noticia:  http://www.bbc.com/mundo/noticias-37415440

 

Creación dunha retina sintética

Este novo estudo,realizado por unha muller colombiana de 24 anos na Universidade de Oxford, consiste na creación dunha retina sintética que podería chegar a  ofrecer novas esperanzas ás persoas con dificultades visuais. Anteriormente moitos investigadores crearon retinas artificiais utilizando materiais duros e ríxido, pero este novo estudo é o primeiro en crear unha  retina con tecidos sintéticos biolóxicos creados en  laboratorios  a partir de  materiais naturais biodegradables.

A retina humana é unha parte do ollo e encontrase no fondo deste. A súa función principal é detectar e reaccionar ante á luz, é dicir, converte a luz en sinais eléctricas que  viaxan a través do sistema nervioso ata desencadear unha resposta cerebral que permita a construción dunha imaxe do que se está vendo.

Esta nova retina artificial ten dobre capa e está formada por gotiñas brandas de material acuoso (hidroxeles) e proteínas de membrana celular. Permite crear unha imaxe en escala de grises (branco e negro) chegando a producir moi de cerca o proceso retinario humano. No momento de realizar a inserción desta retina nunha persoa realizaríanse operacións dificultosas pero que poderían permitir volver a ver.

imagen

Este avance podería revolucionar tanto a industria de implantes biónicos como ó avance en tratamentos e enfermedades no ámbito da mediciña. Nun futuro non moi lonxano se a investigación segue avanzando a pasos axigantados poderíase conseguir máis tecidos do corpo humano.

URL: http://noticiasdelaciencia.com/not/24165/creacion-de-una-retina-sintetica/

 

Xorden as hortas de medicamentos

Dende fai uns anos, existe unha práctica chamada agricultura molecular, iniciada en Estados Unidos, que consiste na modificación de xenes nas plantas, coa finalidade de que estos sexan capaces de producir certas proteínas que poderán ser empleadas como mediciñas ou vacunas. Ditas proteínas, son coñecidas como fármacos producidos por plantas PMP’S.

Esta metodoloxía levada a cabo mediante inxeniería xenética, tamén comezou a proliferar nos países europeos; En España, a Universidade de Lleida encárgase de deseñar xenéticamente plantas que producen un anticorpo contra o VHI. Posteriormente, estos deseños viaxan a Alemaña. Alí, lévanse a cabo nas chamadas fábricas verdes os cultivos con estas propiedades establecidas.

Este novo método para a creación de fármacos orixina varios debates. Dunha banda, este sistema permitirá obter novos cultivos para satisfacer as demandas actuais de produción. Asimesmo, é considerada por moitos a forma máis barata, rápida e segura de producir medicamentos. Por outro lado, esta técnica pode ter un efecto incalculable sobre o medio ambiente debido ao risco de contaminación e transferencia no material xenético que se leva a cabo nas fábricas verdes. Isto, tamén podería supoñer un perigo para os consumidores, pois estes tratamentos poderían rematar nos alimentos de miles de persoas que non teñen necesidade deles.

Que opinades vós? Este descubrimento ten máis vantaxes ou inconvenientes?

 

imagen

 Fonte:
http://elpais.com/diario/2006/10/01/domingo/1159674755_850215.html

 

Crean un útero artificial para o tratamento de bebés prematuros

Como xa sabedes un útero artificial é un órgano no que se desenvolve o embrión durante o seu desenvolvemento, pero o problema é que mais da metade dos recén nacidos son prematuros polo que teñen moito máis perigo de ter unha morte prematura pola pouco desenvolvemento dos seus órganos sobre todo dos pulmóns , e se chega a sobrevivir o máis probable e que teña problemas ao logo da súa vida por isto. Por iso un grupo de investigadores dun hospital infantil de Filadelfia crearon útero artificial. O experimento foi levado a cabo en cordeiros.

 

 

imagen

O útero artificial está formado por unha bolsa dun plástico transparente que o rechea con liquido amniótico artificial. O feto encóntrase no líquido amniótico como se  se encontrase dentro do útero da nai; está respirando e tragando ese líquido, este é o proceso de aprendizaxe para tragar  e favorece o desenvolvemento dos pulmóns. Este líquido amniótico está en continua renovación.

Por outro lado, outra parte fundamental deste sistema é o mecanismo  que se dá entre o sangue baixo en osíxeno, que se osixena e se  devolve ao corpo do feto. Este mecanismo o que fai  e que a partir dun conxunto de tubos e unha cámara de baixa resistencia ao fluxo de líquido onde se produce a osixenación, mantén este líquido circulando. O corazón do propio feto é o responsable dá circulación da sangue. Este tipo de mecanismo e moi importante xa que non produce ningún tipo de dano no corazón do feto como o que produce un mecanismo de bombeo.

Os cordeiros cos que realizaron este experimento desenvolvéronse neste útero artificial durante un mes, e tras o seu “nacemento”estiveron nunha incubadora neonatal , similares como as que utilizan para todos os bebés prematuros. E o mais importante é que o seu desenvolvemento foi similar  ao dos cordeiros que naceron tras un período de xestación normal. Os investigadores seguiron facendo experimentos con fetos de distintos animais e recompilando datos. Se os datos seguirán sendo igual de positivos, comezaranse os primeiros test para seres humanos.

Vos credes que seria un gran avance,  ou prexudicial para o seu desenvolvemento ao longo da súa vida?

URL da noticia:

https://www.ingenieriabiomedica.org/single-post/2017/04/30/Crean-un-utero-artificial-para-el-tratamiento-de-bebes-prematuros

 

 

A bacteria da peste negra escóndese en amebas

A bacteria ‘Yersinia pestis’ é un dos organismos máis letais da historia. Esta é responsable dunha enfermidade que protagonizou algunhas das maiores hecatombes sufridas pola poboación humana. Trátase da famosa ‘peste bubónica’ ou ‘peste negra’, que entre outras aparicións causou a morte dun terzo da poboación europea no século XIV. Con todo, esta peste non é cousa do pasado. Aínda reaparece episódicamente en zonas de todo o mundo, moi especialmente en Madagascar e o África sub-sahariana –rexión na que se concentra o 95% dos novos casos da enfermidade–. Como demostraron as epidemias que arrasaron á humanidade no pasado, a peste bubónica pode transmitirse entre os roedores –entre outros, as ratas– e entre os humanos. E para iso, a bacteria emprega ás pulgas –a peste do Medievo non chegou coas ratas, senón coas pulgas das ratas– como ‘vehículo’ de transmisión. Pero, por que é tan difícil de erradicar do mundo esta bacteria e, polo tanto, a peste? Pois a razón podería explicarse, como mostra un estudo levado a cabo por investigadores da Universidade Estatal de Washington en Pullman (EE.UU.), porque ‘Y. pestis’ escóndese nun dos seres vivos máis numerosos da Terra: a ameba.A bacteria da peste negra escóndese en amebas

imagen

A ameba é un organismo unicelular –un protozoo– moi similar aos macrófagos do noso sistema inmune. De feito, as amebas tamén teñen a capacidade para fagocitar ás bacterias, o que fan continuamente para alimentarse –e non, como os macrófagos, para desintegrarlas–. E para iso, de maneira similar aos macrófagos, as amebas contan cos lisosomas, que se encargan da dixestión celular.

O experimento para demostrar isto consistiu en cultivar tres cepas diferentes de ‘Y. pestis’ asociadas ás epidemias en humanos cunha cepa de ameba común nos laboratorios nun medio que facilita o crecemento do protozoo. Os resultados das observacións por microscopio electrónico mostraron que as distintas cepas de ‘Y. pestis’ foron capaces de sobrevivir dentro dos lisosomas das amebas. O que ocorre é que ‘Y. pestis’ libera unhas proteínas que inhiben a acción destas encimas.

Por tanto, a estratexia de liberación de proteínas inhibidoras de ‘Y. pestis’ fai que sobreviva. Así, o seguinte que fixeron os autores foi repetir o experimento cunha cepa da bacteria xeneticamente modificada para que non puidese producir unha destas proteínas. E neste caso, ‘Y. pestis’ non sobreviviu, senón que serviu de alimento para a ameba.

Que opinades deste avance? Parécevos interesante?

 

Inmunoterapia contra o cancro.

 

imagen

Esta noticia trata sobre unha inmunoterapia para o cancro que leva sendo investigada durante moitos anos no Centro Nacional de Investigaciones Oncolóxicas, CNIO, e comeza a ensaiarse nun hospital madrileño pasando polo seu desarroio industrial en Bioncotech, Valecia.

Marisol Soengas, do grupo de Melanoma do CNIO, publicou os seus primeiros resultados ao respecto en 2009. Fala de que ainda lle faltan catro ou cinco anos para que os pacientes poidan acceder de forma xeneralizada ao fármaco.

Este tratamento resulta unha innovación no campo das inmunoterapias, os tratamentos oncolóxicos que consisten en activar o sistema inmune para que elimine a aberración que para un organismo san supón as células tumorais. Para comenzar é un tratamento biolóxico no que se fabrica unha especie de virus sintético cunha cadea dobre de ARN. Este entra nas células tumorais, polas que sinte especificade, e as altera de tal xeito que ocorren dúas cousas. “As células estresanse e comenzan un proceso de autofaxia”, e dicir, consúmense a si mesmas.

Por outro lado, neste proceso manifestase máis compoñentes das células que atraen ao sistema inmune. O médico exemplifícao dicindo que pasan de ser tumores “fríos”, inmunitariamente falando, a outros “quentes”,máis activos.

Tamén resulta novidosa a maneira de administralo, xa que inxectase directamente no tumor. Isto permite evitar que haxa toxicidades xeneralizadas e permite usar dosis maiores. A cambio, polo menos nesta primeira fase, reduce os posibles tumores tratados a cancros de fácil acceso, como os melanomas e outros cancros dermatolóxicos subcutáneos e ganglionares. Os investigadores aclaran que con esta inmunoterapia non poden tratar cancros cerebrais o de pulmón, pero que estan traballando para nun futuro poder levalo a cabo.

Aclaran tamén que esto non é unha cura para o cancro senón que intercalado con algúns farmacos pode axudar a mellorar a vida das persoas que padecen esta enfermidade.

Que pensades? Parécevos importante esta noticia?

http://elpais.com/elpais/2017/02/28/ciencia/1488287153_779252.html

 

Pódese recuperar a vista sen ciruxía?

 

imagen

 Un grupo de cientificos tiveron investigando sobre un proceso que permite recuperar a visión nun caso como a dexeneración de retina sen necesidade de ciruxía.

Creáronse unhas moléculas que se poden activar ou desactivar mediante un foco de luz, xa que cambian de forma modificando a sua interacción cos receptores neuronales que mandan as señales ao cerebro. Con esto conseguiron que as proteinas das neuronas implicadas na visión poidan responder dunha maneira parecida as condicións fisiolóxicas normales, desencadenando respostas cando reciben luz.

  Este proceso foi usado nun modelo animal, pero o descubrimento destas próteses moleculares abren novos tratamentos para diversos problemas da retina.

Credes que con tantos avances como na ciencia hai vaise tardar moito en usar este descubrimento en persoas?

 http://www.agenciasinc.es/Noticias/Protesis-moleculares-para-restaurar-la-vision

 

 

UN PASO MÁIS NA CURACIÓN DO CANCRO

 O pasado outubro de 2016, en China, un equipo liderado polo oncólogo Lu You da Universidade de Sichuan, na provincia de Chengdu, levou a cabo a inxección de células modificadas a un paciente con cancro de pulmón co obxectivo de loitar contra esta enfermidade.

Este ensaio clínico, realizouse mediante o sistema de edición xenómica coñecida como CRISPR, unha ferramenta molecular utilizada para editar ou corrixir o xenoma de calquera célula. A orixe desde método tivo lugar nas Salinas de Santa Pola (Alicante) onde un científico español atopou unhas secuencias que exercían de defensa contra os virus e que podían ser manipuladas ao antollo dos investigadores.

Para levar a cabo esta manipulación, o equipo asiático extraeu glóbulos brancos do enfermo  e transformou as células utilizando o sistema CRISPR. Neste caso, desactivouse a proteína PD-1, que impide que estes glóbulos ataquen  a outras células do corpo, algo do que se aproveita o cancro para expandirse polo organismo.

Aínda que existe a dúbida sobre a seguridade e os efectos secundarios deste tratamento, o equipo científico levarao a cabo con nove persoas máis, tamén afectadas polo cancro de pulmón, pois considérase exitosa a primeira fase do proxecto. Tamén Estados Unidos deu luz verde para que se realicen este tipo de ensaios humanos con esta nova técnica.

Que pensades vós, pode ser a cura definitiva contra o cancro?

 

Resultado de imagen de cancer pulmon

 

Fonte: http://elpais.com/elpais/2016/11/16/ciencia/1479269108_747207.html

 

 

Curación dunha paralise a traves dun transplante de células olfativas na columna?

Vos pensariades que se podería facer isto?

Como xa sabedes a medula espiñal conten os nervios que transporta mensaxes estre o cerebro e o corpo. A medula pasa a través do pescozo e a espalda. Unha lesión de medula espiñal e moi grave porque pode causar perda do movemento (parálise) por debaixo do sitio da lesión.

Resultado de imagen de parálisis de columna vertebral

Grazas a un grupo de cirurxiáns polacos e expertos en rexeneración neuronal de Reino Unido, realizouse por primeira vez un transplante de células olfactivas onde se inxectaron na zona afectada, este paciente(Darek Fidyka) de  40 anos , recibira unha puñalada en 2010 que o deixara paralítico. Na intervención, extraéronse os bulbos olfactivos ( que son consideradas as únicas que seguen crecendo cando somos adultos) e cultiváronse as células, dúas semanas despois, transplantáronse, os investigadores obtiveron unha gota de material co que traballaron na que había unhas 500.000 células. Realizaron unhas 100 microinxeccións destas células, pola zona da lesión, e finalmente extraeron catro tiras de tecido nervioso do nocello que se colocaron sobre a brecha de 8 m a esquerda da medula espiñal.

Os científicos cren que as células olfactivas serviron como vía para que se reconectaran as fibras por encima e por debaixo da lesión, utilizando os enxertos para cerrar a brecha da medula.

Despois de volver a facer a rehabilitación que facía e non melloraba, antes de someterse a intervención , notou unha inmediata melloría, ata o punto de  que se lle desenvolvían os músculos da perna. En dous anos xa podía camiñar con axuda dun andador tras largas sesións de rehabilitación e esforzo conseguiu volver a camiñar.

Fonte: http://www.infosalus.com/actualidad/noticia-consiguen-paciente-medula-espinal-seccionada-vuelva-andar-trasplantarle-celulas-olfativa-20141021150503.html

 

 

Manipular os xenes dun individuo para potenciar as súas calidades?

Dende o descubrimento do modelo da dobre hélice de ADN, das encimas de restrición e do gran avance no campo da xenética humana, abriuse un novo panorama de posibilidades para o tratamento médico de varias enfermidades hereditarias.

Este tratamento realízase mediante técnicas de terapia xénica. Esta terapia consiste en manipular en laboratorios a información xenética dalgunhas células enfermas ou alteradas para corrixir un defecto xenético co fin de superar as alteracións. Actualmente a terapia xénica resultou un gran avance, xa que se propón para case calquera enfermidade, aínda que é unha terapia en pleno desenvolvemento, pouco estudada e bastante custosa, tanto económica como tecnicamente.

Ao comezar a actuar sobre o home, os seus xenes e a súa descendencia é cando comeza a xurdir as dúbidas éticas sobre esta técnica, se respectan ou non a dignidade humana.  Aínda que a terapia está pensada para a superación de enfermidades, existen casos nos que se manipulan os xenes ao gusto da persoa sen ter ningunha patoloxía, creando así un “modelo ou deseño da persoa perfecta”.

Se aplicamos este tipo de terapia enfocada á melloría xenética desembocariamos unha serie de problemas difíciles de resolver; A quen  ou a que grupo social realizamos a transferencia xenética, co perigo de que aumentasen as diferenzas sociais?, Como evitar a discriminación contra os individuos que reciban o xene ou contra os que non o reciban?

A aceptación na sociedade da melloría xenética ou de potenciación levaría, moi probablemente, á discriminación e desvalorización de certas categorías de persoas. Non existe criterio obxectivo que poida establecer que cualidades son mellores que outras. Se se tivese acceso libre a esta técnica existe o perigo de utilizala para dar vantaxe a certos privilexiados. Poderíase, por exemplo, incrementar a intelixencia dalgunhas persoas ou mellorar as capacidades físicas de atletas. Claramente sería unha forma de exercer discriminación e habería unha gran distinción de clases, xa que a potenciación ou melloramento xenético estaría soamente ao alcance dos podentes.

imagen

Que opinades sobre isto? Parécevos ético?

Fonte: http://www.elfinanciero.com.mx/tech/asi-va-el-debate-de-la-manipulacion-genetica-del-adn-humano.html