Pódese recuperar a vista sen ciruxía?

 

imagen

 Un grupo de cientificos tiveron investigando sobre un proceso que permite recuperar a visión nun caso como a dexeneración de retina sen necesidade de ciruxía.

Creáronse unhas moléculas que se poden activar ou desactivar mediante un foco de luz, xa que cambian de forma modificando a sua interacción cos receptores neuronales que mandan as señales ao cerebro. Con esto conseguiron que as proteinas das neuronas implicadas na visión poidan responder dunha maneira parecida as condicións fisiolóxicas normales, desencadenando respostas cando reciben luz.

  Este proceso foi usado nun modelo animal, pero o descubrimento destas próteses moleculares abren novos tratamentos para diversos problemas da retina.

Credes que con tantos avances como na ciencia hai vaise tardar moito en usar este descubrimento en persoas?

 http://www.agenciasinc.es/Noticias/Protesis-moleculares-para-restaurar-la-vision

 

 

UN PASO MÁIS NA CURACIÓN DO CANCRO

 O pasado outubro de 2016, en China, un equipo liderado polo oncólogo Lu You da Universidade de Sichuan, na provincia de Chengdu, levou a cabo a inxección de células modificadas a un paciente con cancro de pulmón co obxectivo de loitar contra esta enfermidade.

Este ensaio clínico, realizouse mediante o sistema de edición xenómica coñecida como CRISPR, unha ferramenta molecular utilizada para editar ou corrixir o xenoma de calquera célula. A orixe desde método tivo lugar nas Salinas de Santa Pola (Alicante) onde un científico español atopou unhas secuencias que exercían de defensa contra os virus e que podían ser manipuladas ao antollo dos investigadores.

Para levar a cabo esta manipulación, o equipo asiático extraeu glóbulos brancos do enfermo  e transformou as células utilizando o sistema CRISPR. Neste caso, desactivouse a proteína PD-1, que impide que estes glóbulos ataquen  a outras células do corpo, algo do que se aproveita o cancro para expandirse polo organismo.

Aínda que existe a dúbida sobre a seguridade e os efectos secundarios deste tratamento, o equipo científico levarao a cabo con nove persoas máis, tamén afectadas polo cancro de pulmón, pois considérase exitosa a primeira fase do proxecto. Tamén Estados Unidos deu luz verde para que se realicen este tipo de ensaios humanos con esta nova técnica.

Que pensades vós, pode ser a cura definitiva contra o cancro?

 

Resultado de imagen de cancer pulmon

 

Fonte: http://elpais.com/elpais/2016/11/16/ciencia/1479269108_747207.html

 

 

Curación dunha paralise a traves dun transplante de células olfativas na columna?

Vos pensariades que se podería facer isto?

Como xa sabedes a medula espiñal conten os nervios que transporta mensaxes estre o cerebro e o corpo. A medula pasa a través do pescozo e a espalda. Unha lesión de medula espiñal e moi grave porque pode causar perda do movemento (parálise) por debaixo do sitio da lesión.

Resultado de imagen de parálisis de columna vertebral

Grazas a un grupo de cirurxiáns polacos e expertos en rexeneración neuronal de Reino Unido, realizouse por primeira vez un transplante de células olfactivas onde se inxectaron na zona afectada, este paciente(Darek Fidyka) de  40 anos , recibira unha puñalada en 2010 que o deixara paralítico. Na intervención, extraéronse os bulbos olfactivos ( que son consideradas as únicas que seguen crecendo cando somos adultos) e cultiváronse as células, dúas semanas despois, transplantáronse, os investigadores obtiveron unha gota de material co que traballaron na que había unhas 500.000 células. Realizaron unhas 100 microinxeccións destas células, pola zona da lesión, e finalmente extraeron catro tiras de tecido nervioso do nocello que se colocaron sobre a brecha de 8 m a esquerda da medula espiñal.

Os científicos cren que as células olfactivas serviron como vía para que se reconectaran as fibras por encima e por debaixo da lesión, utilizando os enxertos para cerrar a brecha da medula.

Despois de volver a facer a rehabilitación que facía e non melloraba, antes de someterse a intervención , notou unha inmediata melloría, ata o punto de  que se lle desenvolvían os músculos da perna. En dous anos xa podía camiñar con axuda dun andador tras largas sesións de rehabilitación e esforzo conseguiu volver a camiñar.

Fonte: http://www.infosalus.com/actualidad/noticia-consiguen-paciente-medula-espinal-seccionada-vuelva-andar-trasplantarle-celulas-olfativa-20141021150503.html

 

 

Manipular os xenes dun individuo para potenciar as súas calidades?

Dende o descubrimento do modelo da dobre hélice de ADN, das encimas de restrición e do gran avance no campo da xenética humana, abriuse un novo panorama de posibilidades para o tratamento médico de varias enfermidades hereditarias.

Este tratamento realízase mediante técnicas de terapia xénica. Esta terapia consiste en manipular en laboratorios a información xenética dalgunhas células enfermas ou alteradas para corrixir un defecto xenético co fin de superar as alteracións. Actualmente a terapia xénica resultou un gran avance, xa que se propón para case calquera enfermidade, aínda que é unha terapia en pleno desenvolvemento, pouco estudada e bastante custosa, tanto económica como tecnicamente.

Ao comezar a actuar sobre o home, os seus xenes e a súa descendencia é cando comeza a xurdir as dúbidas éticas sobre esta técnica, se respectan ou non a dignidade humana.  Aínda que a terapia está pensada para a superación de enfermidades, existen casos nos que se manipulan os xenes ao gusto da persoa sen ter ningunha patoloxía, creando así un “modelo ou deseño da persoa perfecta”.

Se aplicamos este tipo de terapia enfocada á melloría xenética desembocariamos unha serie de problemas difíciles de resolver; A quen  ou a que grupo social realizamos a transferencia xenética, co perigo de que aumentasen as diferenzas sociais?, Como evitar a discriminación contra os individuos que reciban o xene ou contra os que non o reciban?

A aceptación na sociedade da melloría xenética ou de potenciación levaría, moi probablemente, á discriminación e desvalorización de certas categorías de persoas. Non existe criterio obxectivo que poida establecer que cualidades son mellores que outras. Se se tivese acceso libre a esta técnica existe o perigo de utilizala para dar vantaxe a certos privilexiados. Poderíase, por exemplo, incrementar a intelixencia dalgunhas persoas ou mellorar as capacidades físicas de atletas. Claramente sería unha forma de exercer discriminación e habería unha gran distinción de clases, xa que a potenciación ou melloramento xenético estaría soamente ao alcance dos podentes.

imagen

Que opinades sobre isto? Parécevos ético?

Fonte: http://www.elfinanciero.com.mx/tech/asi-va-el-debate-de-la-manipulacion-genetica-del-adn-humano.html

 

Próteses biónicas que permiten volver a sentir as mans

Algúns investigadores de Universidades de Estados Unidos e Suecia, crearon próteses de brazos e mans biónicas para persoas que sufriron amputacións. O máis sorprendente destes dispositivos e que se controlan de maneira intuitiva, permiten a liberdade de movementos e repón  o sentido do tacto. Esta prótese xa foi probada con bos resultados en Suecia, nun paciente co brazo amputado ata o cóbado, podendo realizar así todo tipo de actividades cotiás.

Para que a prótese funcione, o brazo artificial esta directamente conectado co esqueleto, e o seu corpo interactúa coa máquina mediante electrodos neuromusculares.

Por outra parte, un grupo de científicos de Estados Unidos conseguiron que dous pacientes amputados mediante a implantación de mans biónicas puidesen  recuperar a sensación do sentido do tacto, a través de electrodos que conectan a mans co brazo e co cerebro.

imagen

Unha das probas máis famosas realizadas con esta prótese foi a do paciente Igor Spetic. A este paciente o algodón sempre lle produciu calofríos e ao tocar a cegas unha bola de algodón coa próteses do brazo se lle puxo a pel “de galiña”.

Para o autor deste estudo, o obxectivo non foi soamente restaurar a funcionalidades dos brazos ou das mans, senón volver a construír  unha conexión co mundo.

Fonte:  www.elfinanciero.com.mx/tech/asi-va-el-debate-de-la-manipulacion-genetica-del-adn-humano.html

https://esnoticia.co/noticia-8672-protesis-bionicas-que-permiten-volver-a-sentir

 

Arroz alimento básico en calquera parte do mundo.

imagen

Investigadores xaponeses logran controlar a floración do arroz. Tras manipular os xenes que interveñen na formación das flores, e polo tanto do froito, obtiveron unha variedade que non florecía. Pero, ao aplicarlle un aerosol usándoo como funxicida, as flores aparecían entre 40 y 45 días despois. É un arroz transxénico, o que fai complicado que algún día chegue a ser cultivado, pero controlar o ciclo do principal alimento da humanidade xa é todo un avance.

Para a mitade da pobloación mundial, o arroz é moito máis que a base dunha paella o un risotto. Para a maior parte dos asiáticos e boa parte dos africanos do este e a diferenza entre comer e non comer. En moitos países americanos tamén é un alimento básico. A planta do arroz, Oryza sativa, depende en extremo das condicións do entorno. O seu desarroio, floración e rendimento vense moi afectados primeiro pola cantidade de horas de sol e, despois, pola humidade, o viento, a temperatura…

O equipo do profesor da Universidad de Tokio e uns dos maiores expertos en xenética do arroz, Takeshi Izawa, foi un gran paso para eliminar tanta incertidumbre: Controlando a floración.O grupo de Izawa, que leva 20 anos investigando os mecanismos moleculares que hai tras as flores do arroz. Os investigadores primeiro manipularon plantas de varias variedades de arroz ata conseguir que non floreceran. Para isto introduciron unha maior activación (sobreexpresión na terminoloxía xenética) dun xen chamado Ghd7, que bloquea a expresión dos outros xenes que interveñen na floración. Fixeron unha segunda manipulación na ruta da floración que lles permitiu activala e actuar sobre outro xen clave, o Hd3a, unha especie de xen maestro que indicalle a  planta cando florecer. Lograron así unha variedade que, de forma invariable e durante os dous anos que o estiveron estudando, florecía ao redor de 45 días de despertar o xen Hd3a.O máis curioso desta noticia é o xeito no que conseguiron activar este xen.

Como creedes que o fixeron? Deixo en vosas máns descubrilo e contarmo.

Credes que o arroz é un alimento fundamental na dieta da maior parte da humanidade?

Que riscos e ventaxas creedes que ten manipular así unha plantación?

Creedes que cambia o sabor do arroz?

http://elpais.com/elpais/2017/04/03/ciencia/1491206115_494921.html

 

Novas terapias para enfermidades autoinmunes

Nas enfermidades autoinmunes, unha célula inmunológica identifica un antíxeno (unha molécula que a célula supón que é un invasor) e lévao aos ganglios linfáticos, onde outro tipo de célula inmunológica T, ataca o antíxeno.
Na esclerose múltiple, as células T atacan a vaina protectora de mielina que envolve as neuronas do cerebro, deixando ao corpo paralizado.
Un grupo de investigadores desenvolveu un tratamento experimental que evita que isto ocorra. O enfoque permitiría combater enfermidades autoinmunes.
“O problema coas inmunoterapias actuais é que non son específicas” – explica Jewell.
Este investigador pensou que sería posible evitar que as células T “aprendan malos hábitos” levando directamente aos ganglios linfáticos un axente que modifique o sistema inmunolóxico.
Para construír este axente, os investigadores desenvolveron unha partícula dun polímero que actuase como portadora. E alí puxeron un axente inmunosupresor e o antíxeno da mielina, con iso ensinarían ás células T que a mielina non é un inimigo.
Os investigadores probaron a súa teoría é ratos cunha enfermidade equivalente á esclerose en humanos, e estes progresivamente foron recuperando a capacidade de andar.

imagen

A finais deste ano os investigadores probarán os mesmos tratamentos sobre primates para poder chegar a usar estes novos descubrimentos en humanos.
Credes que será posible o desenvolvemento desta nova terapia?

Fonte: http://www.quo.es/ciencia/alterar-el-sistema-inmune-para-revertir-la-paralisis

 

Terapia xénica para curar a xordeira

Científicos do Hospital de Investigación Infantil St. Jude en Memphis (Estados Unidos) conseguiron rexenerar as células ciliadas do oído interno e devolver a audición a ratos , manipulando para iso dous xenes, un achado que podería contribuír a desenvolver novas estratexias para abordar a xordeira tamén nos seres humanos, tal e como declararon os autores do traballo.

A función das células ciliadas consiste en detectar o son e transmitir a información sonora ao cerebro; con todo que pode ser debida ao proceso de envellecemento, a unha exposición continuada a ruído intenso, a determinadas enfermidades ou tratamentos médicos, ou a un accidente, ten como consecuencia a perda da audición de maneira irreversible.

Existen máis de 70 xenes identificados que son causa de xordeira, pero centráronse no xene TMC1, causa común de xordeira xenética, que representa o 4 ao 8% dos casos, e codifica unha proteína que xoga un papel crave na audición axudando a converter o son en sinais eléctricos que viaxan ao cerebro.

Os investigadores probaron a súa terapia xénica en dous tipos de ratos mutantes. O primeiro tiña o xene TMC1 completamente eliminado e o outro presentaba unha mutación específica TMC1 -un cambio nun só aminoácido-. Neste tipo de xordeira, unha soa copia da mutación fai que os nenos vaian perdendo a capacidade de ouvir e terminen por quedar xordos á idade de 10 ou 15 anos.

Para introducir o xene san, o equipo inseriu nun virus deseñado xunto cun promotor -unha secuencia xenética que se converte no xene só en certas células sensoriais do oído interno, coñecidas como o cabelo as células-. Despois inxectaron o xene mediante o vector no oído interno. E os seus resultados foron impresionantes.

Así, a terapia xénica restaurou a capacidade das células ciliadas sensoriais para responder o son -producindo unha corrente eléctrica- e restaurouse a capacidade auditiva. Para probar dita capacidade, os investigadores colocaron aos ratos nunha especie de ‘caixa de sustos’ e sometéronos a sons bruscos e fortes.

imagen

Pensades que se poderá facer en humanos?

http://www.abc.es/salud/noticias/20150708/abci-terapia-sordera-nature-201507081129.html

http://www.webconsultas.com/noticias/salud-al-dia/hipoacusia/logran-revertir-la-sordera-con-una-terapia-genica

 

Zapatos de tacón, si ou non?

Os expertos aseguran que os tacóns afectan de maneira negativa aos pés. Un tacón por encima dos 3 centímetros de base produce unha alteración biomecánica de todo o corpo tanto estática, cando estamos de pé, como na marcha. Estas alteracións biomecánicas afectan o aparello locomotor, producindo lesións, dores, coxeira e alteracións no equilibrio e na coordinación.

Cando se producen modificacións do equilibrio e a coordinación significa que está alterado o sistema nervioso central. O cerebro ten que estar a traballar para reequilibrarse exercendo unha actividade neurosensorial dirixida só a isto, o que produce unha gran fatiga do sistema nervioso central e non se presta a mesma atención a outras tarefas.

Os pés non son os únicos que sofren as consecuencias deste calzado, senón tamén os xeonllos, as costas, o pescozo e mesmo poden provocar dores de cabeza.

Para evitar estas enfermidades é recomendable non utilizar tacóns de agulla xa que son os máis inestables e prexudiciais para a saúde porque provocan máis problemas ortopédicos, por eso, os tacóns máis anchos e con plataformas máis elevadas, que non teñen tanto desnivel, son mellores porque producen menos lesións. Hai que ter en conta que pesen pouco e que sexan estables.

Si, a pesar de non estar aconsellado, insístese no uso de tacóns altos, recoméndanse exercicios de relaxación do pé cunha pelota para descomprimir a fascia plantar e aliviar a presión, acomodar o talón con algunha almofadiña de xel, tentar non cargar todo o peso no pé, sentándose ou apoiándose de cando en vez e, se se puidese, tratar de non usalos no traballo.

Que pensades sobre os tacóns? Compensa sufrir pola beleza?

imagen

 http://hoy.com.do/tacones-si-o-no/

 

A razón de porqué ao envellecer nos facemos máis vulnerables ás infeccións

A medida que envellecemos, volvémonos máis vulnerables ás infeccións, as enfermidades. O que primeiro pensariamos é que como todo se vai degradando, o noso sistema imunolóxico vai perdendo progresivamente a súa capacidade para responder cando un microorganismo pasa as barreiras inespecíficas do noso corpo como é a pel. Pero non é verdade que as células do sistema imunolóxico deterioran o seu rendemento cos anos.

imagen

O que realmente pasa, segundo un estudo da Universidade de Cambridge, é que a acción destas células que nos protexen, máis concretamente dos linfocitos T , dáse cada vez máis dunha forma descoordenada o que significa unha perda de eficacia a hora de actuar fronte aos organismos patóxenos. Aínda que cada célula individualmente teña as capacidades necesarias para desenvolver a súa función correctamente, se a coordinación deste pequeno exercito falla a guerra está perdida.

Así, o estudo centrouse máis nos Linfocitos T CD4. Os linfocitos son células sanguíneas da serie branca que se atopan tanto no sangue como na linfa, hai dous tipos B e T , os linfocitos T que son os que nos interesan agora, xéranse na medula ósea pero maduran no timo (debaixo o esterno). Non producen anticorpos pero interveñen na resposta imunitaria celular detectando os antíxenos situados sobre outras células. Os CD4 son os linfocitos T colaborados, reciben ese nome pois axudan aos linfocitos B activándoos e coordinándoos, ademais inflúen nos macrófagos do sangue na súa capacidade de fagocitar.

Secuenciouse ARN de linfocitos T CD4+ recen formados e de “memoria”, é dicir, os que xa estiveron en contacto con antíxenos. Os investigadores observaron que a expresión dos xenes dos linfocitos T CD4+ dos ratos máis vellos nos que se fixo o estudo era moito más variable, polo que ante o contacto cun axente infeccioso respondían de forma heteroxénea expresando xenes distintos, isto non pasou nos ratos xoves.

Concluíuse que a razón  de que ao envellecer sexamos máis vulnerables ás infeccións é que o noso sistema inmunitario perdeu eficacia pola falta de coordinación. Que pensades vos disto? Pasará algo parecido con outros sistemas do corpo?

Fonte:http://www.abc.es/salud/enfermedades/abci-hallan-razon-envejecimiento-hace-mas-vulnerables-infecciones-201703302030_noticia.html