O cancro de pulmón ameaza cada vez máis ás mulleres.

O cancro de pulmón é unha enfermidade con altos niveis de mortalidade e é o tipo de cancro máis frecuente. Aparecen 1,8 millóns de novos casos cada ano que chegan a sumar a redor de 1,6 millóns de mortes anuais.

Pero pensedes que esta enfermidade aparece igual en homes e mulleres?

Antes dos anos 60 esta enfermidade aparecía maioritariamente  en homes e se trataba dun gran descoñecido na poboación feminina. Pero nos últimos 10 anos, debido ao incremento no consumo do tabaco e a elevada iniciación temperá, esta patoloxía afecta cada vez máis a mulleres. Fai anos fumar era un hábito masculino, e os homes empezaron a deixar de fumar cando se extendeu a información sobre o risco de desenvolver cancro de pulmón (en Estados Unidos o numero de varóns fumadores diminuíu a metade nos últimos 40 anos). Sen embargo, as mulleres se incorporaron posteriormente ao hábito e e as súa consecuencias empezaron a notarse máis recentemente. Ademáis as mulleres comezan a fumar a unha idade máis temprá e  en xeral teñen maior dificultade para deixalo. Según o Ministerio de Sanidade, os patróns de consumo actuais reflexan que un 32,2% das adolescentes entre 14 e 18 son fumadoras frente ao 26,6% dos homes, o que supón un dato moi preocupante na saúde dos menores. Se anteriormente a súa aparición dábase entre os 60 e 70 anos, penso que próximamente dará a cara moito antes. Según algúns estudios, ás mulleres son máis susceptibles ás sustancias canceríxenas do tabaco, o que faría que as mulleres fumadoras desenvolvesen cancro de pulmón con máis facilidades que os varóns.

 

imagen

Aínda que o tabaco  o primer causante deste cancro, tamén existen outros factores como a exposición ao radón, ao amianto, a baixa inxesta de froitas e vexetais, a dieta pobre en vitamina A, a toma de alchol ou a inhalación de substancias carcinóxenas do medio ambiente.

Que pensedes desta situación? Pensedes que esta enfermidade darase en idades máis temperás? Resúltavos impactante a diferencia entre homes e mulleres? Cres que existen diferencias de xénero no risco do tabaco?

http://www.laprensagrafica.com/2016/04/17/cancer-de-pulmon-amenaza-cada-vez-mas-a-las-mujeres

 

É bo reprimir un esbirro?

Todos/as nalgún momento nos reprimimos un esbirro por vergoña a facer moito ruido ou por algún outro motivo, pero… isto é realmente bo para a nosa saúde?

O esbirro é ocasionado pola irritación das membranas mucosas tanto do nariz como da garganta. Consiste basicamente nun acto reflexo no que se expulsa o aire pulmonar a través das fosas nasais e, en ocasións, tamén pola boca.

Se temos en conta que o obxectivo do esbirro é expulsar as posibles partículas extrañas ou xermes presentes no nariz, cando o reprimimos non acadamos o noso propósito. É máis, estes xermes e partículas poden ser desprazados cara partes máis internas do nariz, como os senos paranasais ou o oído medio, podendo ocasionar graves infeccións.

Por outra banda, o aire que expulsamos nun esbirro alcanza velocidades tan altas (de ata 150 km/h) que pode acabar danando os nosos propios tecidos, de maneira que o aumento de presión pode causar pequenas roturas vasculares (por exemplo, sangrado polo nariz ou hemorraxias no tímpano), dor de oídos, inflamación das fosas nasais ou do tímpano, dor de cabeza e mareos.

 

imagen

En definitiva, por todas esas consecuencias que pode causarnos, nunca debemos reprimir un esbirro. O axeitado sería facelo sobre un pano rexeitable, para evitar propagar as infeccións.

Vos que opinades? Coñeciades algunhas destas consecuencias?

https://www.natursan.net/es-malo-estornudar-hacia-dentro-y-reprimir-el-estornudo/

http://www.muyinteresante.com.mx/preguntas-y-respuestas/15/06/22/estornudar-hacia-adentro/

 

Pódese vivir sen pulmóns?

Unha nova tecnoloxía permitiu a unha muller canadense vivir seis días sen pulmóns. Melissa Benoit, de 33 anos, naceu cunha enfermidade que crea flemas nos pulmóns e afecta o sistema dixestivo. A saúde da muller empeorou cando unha bacteria atacou aos seus órganos e fíxose resistente aos antibióticos.

A vida de Benoit rematábase pero os médicos do Hospital Xeral de Toronto recomendaron o perigoso transplante de pulmóns.

O procedemento non era sinxelo. Para transplantar os novos pulmóns era necesario restablecer as funcións doutros órganos. O seu corazón e riles tamén foron retirados aínda que sen desconectalos por completo. A muller foi posta en estado de coma, coa súa caixa toráxica aberta.

Para mantela con vida, os médicos usaron dúas máquinas. Unha chamada Novalung, que tomou o lugar dos pulmóns ao tomar sangue e osíxeno á vez que retiraba o dioxido de carbono.  A outra axudaba ao seu corazón a bombear sangue ao resto do corpo.

A muller tivo unha recuperación longa. Benoit someteuse a terapias físicas para recuperar o movemento xa que os músculos estaban paralizados debido á quietude que sufriu o seu corpo.

imagen

Que pensades sobre este tipo de máquinas? Criades que esto era posible? Coñecedes outros casos?

http://canal44.com/mujer-vivio-sin-pulmones-hasta-que-le-encontraran-un-transplante-video/

 

¿Existe un xene gai?

Giorgi Chaladze publicou ‘The archives os sexual behavior’. Segundo  o cal a metade dos heterosexuais teñen un xene gay e levan no seu código xenético unha atracción por persoas do seu mesmo sexo. Asegura que os heterosexuais tamén teñen unha carga xenética homosexual.
Algúns estudos como o realizado por Le Vay e Hamer en 1993 aseguran que existe unha árbore xenealóxica da homosexualidade nas familias e que con total probabilidade o xene gay provén da rama materna, máis concretamente dos irmáns da nai.
A conclusión destes estudos mostra que a homosexualidade é máis común entre irmáns e parentes da mesma liña materna debido a un factor xenético.
Con todo, segundo o punto de vista do doutor Neil Whitehead, a xenética ten un papel irrelevante na elección da orientación sexual.  Afirmou que: «Como moito, a xenética é un factor secundario».
Os xemelgos monocigóticos derivan dunha única célula ovo fecundada. De aquí deriva que se a homosexualidade fose unha tendencia establecida polos xenes, esta atracción debería ser idéntica nos xemelgos monocigóticos. Posto que teñen ADN idénticos, deberían ser idénticos ao 100%.
Con todo, esta hipótese é desmentida polos feitos que afirman que «se un xemelgo idéntico ten atracción polo mesmo sexo, a posibilidade de que o seu xemelgo teña a mesma atracción é só do 11% para os homes e do 14% para as mulleres, aproximadamente».
Por tanto, que opinades? Existe realmente un xene gai? Creedes que as investigacións aínda van avanzar máis e aclaralo?

Fonte: http://www.gonzoo.com/sexo/story/existe-el-gen-de-la-homosexualidad-3909/

Fonte: http://www.religionenlibertad.com/gay-nace-hace-ocho-estudios-sobre-gemelos-monocigoticos-49813.htm

Resultado de imagen de homosexualidad en gemelos   Resultado de imagen de homosexualidad en gemelos

 

Cannabis para asmáticos; mito ou realidade?

O finalidade deste post e tentar explicar o uso terapéutico que poden ter a utilización das plantas do Cannabis, comunmente coñecidas como Marihuana, para  tratar o asma, sopesando todos os pros e os contras relacionados co seu consumo e expoñéndoos de maneira obxectiva.

Antes de nada é necesario explicar que o asma é uha enfermidade pulmonar, producida en moitos casos por unha alerxia, que afecta as paredes dos bronquios facendo que estas se contraian e diminúan o seu calibre, o que impide o intercambio gaseoso nos alvéolos e ocasiona insuficiencia respiratoria nas persoas afectadas. Dito isto, unha serie de experimentos en persoas asmáticas demostrou que o consumo de Cannabis en pequenas doses pode ter un efecto broncodilatador nos pacientes, relaxando e expandindo os seus bronquios e permitindo así o paso do aire. Ademais demostrouse que a administración de só 500 mligramos de marihuana pode chegar incluso a ser máis eficiente e ter unha acción máis duradeira que as doses habituais doutros fármacos broncodilatadores utilizados en clínicas.

Resultado de imagen de hoja de marihuana

 

 

Con todo hai que ter en conta que o fume da combustión da marihuna, ao igual que o do tabaco, contén sustancias tóxicas, como alquitrán ou monóxido de carbono, que a largo prazo poden danar as paredes das vías respiratorias e causar outras enfermidades como bronquite crónica ou cancro de pulmón. Debido a isto recoméndase recorrer a outras vías de administración (dixestiva ou subligual) para o seu uso terapéutico ou tamén utilizar vaporizadores que evitan as sustancias tóxicas da combustión e disminúen o risco de consumo. En conclusión, o cannabis pode ter un uso terapéutico en asmáticos sempre e cando sexa moderado e non se administre por vía inhalada mediante combustión.

 

Sabedes doutros usos terapéuticos que pode ter o Cannabis?, Qué pensades sobre o uso medicinal do Cannabis? e sobre o seu uso recreativo? Pensades que pode ser considerada como un medicamento máis?

 

URL da noticia

 

http://www.lamarihuana.com/cannabis-y-pulmones/

 

 

O xénero inflúe no cancro de pulmón?

O cancro de pulmón é un conxunto de enfermidades resultantes do crecemento maligno de células do tracto respiratorio, en particular do tecido pulmonar.

imagen

O cancro de pulmón comezou a afectar a máis mulleres ao longo do tempo e isto é debido ao aumento do tabaquismo, o cal se sabe que está asociado a esta enfermidade. Con todo, o tipo de cancro pulmonar máis frecuente é o Adenocarcinoma (ADC), o cal é o menos asociado ao tabaquismo e preséntase en persoas non fumadoras, en xente nova e en mulleres. Isto quere dicir que hai diferentes factores implicados no desenvolvemento desta enfermidade independentes do tabaquismo.

As investigacións que se levaron a cabo suxiren a influencia das hormonas sexuais nisto. Non só entre homes e mulleres, tamén descubriron diferenzas entre mulleres premenopáusicas e posmenopáusicas. Isto é debido a que os estróxenos son capaces de favorecer a expresión de proteínas que dirixen o crecemento de tumores e a migración celular.

Actualmente trátanse a homes e mulleres cos mesmos procedementos, pero poderían afectar o desenvolvemento do medicamento estas novas consideracións?

Fonte:http://www.eluniversal.com.mx/articulo/ciencia-y-salud/salud/2016/11/1/ademas-del-tabaco-que-provoca-el-cancer-de-pulmon

 

20 anos despois de que Dolly señalara o camiño: onde se encontra a clonación agora?

Xa pasaron 20 anos dende que se clonou unha ovella a partir do ADN extraído da glándula mamaria dunha ovella adulta. A clonación dun mamífero desafiou o dogma científico do seu tempo e actualmente o impacto da clonación na ciencia básica superou as espectativas. O caso da ovella Dolly supuxo entender que a reprogramación nuclear é posible incluso en células de mamíferos.

O maior impacto da clonación segundo varios investigadores foi  a influencia que tivo con células nai. Para iso utilizáronse células adultas para facer células nai que poidan facer unha ampla gama doutras células, esencialmente xirando os seus reloxos celulares de novo á infancia para que puideran madurar sendo adultos diferentes. Debido a que son creados artificialmente e poden ter unha gran variedade de futuros chámaselles células nai pluripotentes inducidas. O aumento destas células iPS (as siglas en inglés) reduciu a necesidade de células nai embrionarias que durante moito tempo causaron preocupacións éticas a moitas persoas, e todas as iPS forman a base da  maior parte da investigación en células nai actuais.

Varios investigadores están utilizando técnicas de clonación para producir células nai embrionarias, evitando así a necesidade de recoller novos embrións.

As células nai embrionarias diferéncianse no tipo de célula nai necesaria, entón estas maduras reemprazan o tecido danado pola enfermidade ou pola lesión. Este tipo de tratamento podería usarse para reemplazar neuronas, danadas por lesións de célula espiñal, accidentes cerebrovasculares, Alzheimer, Parkinson, o outros problemas neurolóxicos. As células cultivadas para producir insulinas, poderían axudar a persoas con diabetes e as células de músculo cardíaco poderían reparar os danos que deixa tras de si un ataque ao corazón.

Estaría ben que o uso de esta técnica axudase a curar enfermidades, estades de acordo?

fonte: www.scientificamerican.com

 

Os xenes da calvicie

Debido a que a calvicie e moitísimo mais frecuente nos homes que nas mulleres e dáse de forma distinta, moitos xoves miran aos seus pais preocupados de se van perder a sua melena ou non, pero en realidade as pistas de si eso vai suceder están no xenoma das nais.

imagen

Dos 287 xenes relacionados co problema, 40 veñen no cromosoma X. Ademais Riccarso Marioni, pides do estudo feito, di que os mecanismos hormonais estas moi relacionados ca caída do pelo dado que as proteínas que lle dan a estrutura ao pelo poden interactuar cas hormonas sexuais aumentando a perda de pelo

Os homes que tiñan unha media menor aos 287 xenes relacionados co problema resultaron non ter apenas calvicie, mentres que os que o superaban 10 veces tiñan unha maior perda de pelo. Pero ter eses 287 non significa que se manifeste o fenotipo de todos nin moito menos. Non obstante se coñece que o 80% dos señores de 80 años están afectados pola calvicie.

Malia todo isto aínda non hay una técnica científica totalmente fiable para saber se de maior, ou non tan maior, un varo vai padecer calvicie. Pero cada vez estamos mais cerca que descubrir este misterio que ten a moitos con dor de cabeza.

Vos que creedes? Chegaremos algunha vez saber se un vai ter calvicie? Que pensades sobre a relación cas hormonas? E esa manifestación ou non dos xenes?

Fonte: http://elpais.com/elpais/2017/02/27/ciencia/1488214271_523987.html

 

OUTRA CAUSA DE ENFERMIDADES CARDIOVASCULARES!

Moitos de vós saberedes que as enfermidades que lle afectan ao aparato circulatorio son a principal causa de morte no mundo. Habitualmente culpamos a mala alimentación, o consumo de tabaco ou o escaso exercicio físico dos  niveis inadecuados de colesterol e glicosa en sangue, da hipertensión e a diabetes, que poden dar lugar a arterioesclerose, infartos de miocardio, infartos cerebrais… Con todo, descubriuse outro motivo…

A maioría das doenzas mencionadas teñen a súa base na redución do diámetro dos vasos sanguíneos debido á formación de placa. Pois ben, científicos estadounidenses chegaron á conclusión de que as células sanguíneas poden mutar debido ao envellecemento e intervir na aparición de gran parte dos problemas cardiovasculares que non se debían aos motivos anteriormente citados, os médicos prognosticábanos pero moitas veces os pacientes non presentaban as características comúns.

imagen

As células mutadas axudan á formación de placa e á inflamación e, ademais, reprodúcense máis rapidamente que as sas. Ata o de agora sabiamos que estas modificacións celulares eran causa de cancros, pero non de outras enfermidades, polo que posiblemente se nos estea a abrir un importante camiño no que avanzar a nivel médico.

Que opinades deste descubrimento? Credes que coa investigación sobre o tema se  poderán ir paliando os efectos destas enfermidades? Lograremos baixalas do podio das principais causas de morte?

FONTE:  http://elpais.com/elpais/2017/01/19/ciencia/1484850164_436171.html

 

Dicimos adeus a moitas especies debido ao cambio climático.

Esta noticia trata sobre os impactos que están sendo producidos nos ecosistemas españois a raíz do quentamento global. Estes impactos provocan un reemprazamento progresivo especies animais e vexetais, creando así dous grupos os “gañadores” e os “perdedores”.

Todo este estudo é levado por Fernando Valladares, científico  no museo Nacional de Ciencias Naturais, e presidente da asociación española de ecoloxía Terrestre. Para chegar ata aquí o que fai é un estudo a base de monitoriza os efectos do cambio climático dos bosques do Mediterráneo, utilizando os espazos naturais coma, Cabañeros (Ciudad Real y Toledo) eo parque natural de Alto Tajo (Guadalajara y Cuenca).

Neste último realizou un seguimento de varias parcelas dende 2004. cuns resultados que poden ser trasladados a calquera bosque do mediterráneo.

Por que? isto débese ao cambio climático que provoca unha sucesión de cambios, e algunhas especies non son capaces de adaptarse totalmente; isto quere dicir que chegará un momento onde terá lugar a sua desaparición. Unha destas especies que se ve moi afectada por todo este proceso é a Águia Perdicera, aínda que hai moitas máis que o sofren tamén.

Que pensades disto?

Credes que está relacionado con Neodarwinismo?

http://www.elespectador.com/noticias/medio-ambiente/cientificos-de-espana-dicen-el-pais-inicia-un-reemplazo-articulo-579496